Een nachtelijk rendez-vous aan het einde van de we feestdagenkaart

De wereld, zie je, zit vol lawaai. Maar soms is stilte, die diepe en verontrustende stilte, wat echt spreekt. Deze kaart is een uitnodiging voor die stilte, een kort, flinterdun portaal naar een maanverlichte begraafplaats waar al het hectische geklets van de wereld wordt teruggebracht tot een fluistering. Het is een scène van grimmige, absurde schoonheid, niet gevangen met de gehaaste slagen van een toerist, maar met de afgemeten hand van een getuige van de existentiële komedie. Let op de cast van dit eigenaardige tableau: een eenzame jack-o'-lantaarn, zijn lege grijns, een stil commentaar op de menselijke conditie; een champagnefles, of misschien een niet-alcoholische vervanger, vergeten maar nog steeds staande, een overblijfsel van een voormalige viering; en een zwarte kat, zijn ogen gloeien met de kennende wijsheid van de afgrond. Op de achtergrond voeren skeletfiguren een langzame, macabere dans uit, hun ballet verlicht door de onverschilligheid van de maan. Aan de andere kant wordt "THE END" verklaard met een finaliteit die zowel humoristisch als verontrustend is. Het is een gedurfde uitspraak, een perfecte samenvatting van de vakantie, het jaar of zelfs een bijzonder vermoeiende ontmoeting. De rode vingerafdruk - een teken van een definitieve, onomkeerbare keuze - verzegelt de deal, en voegt een vleugje van het diep persoonlijke toe aan het universeel onvermijdelijke. Dit is geen kaart voor degenen die de grote vragen uit de weg gaan. Het is voor degenen die humor vinden in de leegte en poëzie op het kerkhof. Het is een bewijs van het feit dat er zelfs aan het einde van de wereld altijd tijd is voor een goed feest. En voor een echt unieke vakantie groet.