Embleem van het Vrije Frankrijk (1940-'44), Kruis Sticker

Het Vrije Frankrijk (Frans: France libre) was een verzetsregering die beweerde de legitieme regering van Frankrijk te zijn na de ontbinding van de Derde Republiek tijdens de Tweede Wereldoorlog. Onder leiding van generaal Charles de Gaulle werd in juni 1940, na de Herfst van Frankrijk tot Duitsland, het Vrije Frankrijk opgericht als een regering in ballingschap in Londen. Het sloot zich aan bij de geallieerde naties in de strijd tegen de As-strijdkrachten met de Vrije Franse Strijdkrachten (Forces françaises libres), steunde het verzet in het door Duitsland bezette Frankrijk, bekend als de Franse Strijdkrachten van het Binnenland, en kreeg strategische voet aan de grond in verschillende Franse kolonies in Afrika. Na de nederlaag van de Derde Republiek door Duitsland, marshal Philippe Pétain leidde inspanningen om een wapenstilstand te onderhandelen en vestigde een Duitse marionet staat bekend als Vichy-Frankrijk. In tegenstelling tot het idee van een wapenstilstand, de Gaulle vluchtte naar Groot-Brittannië en van daaruit uitgezonden de oproep van 18 juni (Appel du 18 juin) het vermanen van het Franse volk om zich aan te sluiten bij de Vrije Franse Strijdkrachten. Op 27 oktober 1940 werd de Keizerlijke Defensieraad (Conseil de défense de l'Empire) - later het Franse Nationale Comité (Comité national français of CNF) - opgericht om de Franse gebieden in Centraal-Afrika, Azië en Oceanië te besturen die gehoor hadden gegeven aan de oproep van 18 juni. In eerste instantie, met uitzondering van de Franse bezittingen in de Stille Oceaan, India en Equatoriaal-Afrika, alle gebieden van het Franse koloniale rijk afgewezen de Gaulle beroep en bevestigde hun loyaliteit aan Marshall Pétain en de Vichy-regering. Het was pas geleidelijk, vaak met de beslissende militaire interventie van de geallieerden, dat het vrije Frankrijk meer Vichy-bezittingen overnam, waardoor de meerderheid van de kolonies in november 1942 was veiliggesteld. De Vrije Fransen vochten zowel As- als Vichy-troepen en dienden in bijna elke grote campagne, van Noord-Afrika tot Indochina. De Vrije Franse Marine diende als hulpmacht voor de Royal Navy en, in de Noord-Atlantische Oceaan, voor de Royal Canadian Navy. Vrije Franse eenheden dienden ook in de Royal Air Force, de Sovjet-luchtmacht en de Britse SAS, voordat grotere commando's werden opgericht direct onder de controle van de regering-in-ballingschap. Op 13 juli 1942 werd "Free France" officieel omgedoopt tot Fighting France (Frankrijk combattante) om de strijd tegen de As zowel extern als binnen bezet Frankrijk te markeren. De ballingschap eindigde officieel na de herovering van Noord-Afrika, toen de Vrije Franse regering verhuisde van Londen naar Algiers. Van daaruit werd het Franse Comité voor Nationale Bevrijding (Comité français de Libération nationale, CFLN) gevormd als de voorlopige regering van alle Fransen, die de ongelijksoortige krachten verenigden die zich verzetten tegen de As en hun collaborateurs. Op 1 augustus 1943 verenigden de Vrije Franse Strijdkrachten zich met het Afrikaanse leger (L'Armée d'Afrique) om het Franse Bevrijdingsleger (Armée française de la Libération, AFL) te vormen. In juni 1944 telde de AFL meer dan 500.000 leden en werd de CFLN opgevolgd door de Voorlopige Regering van de Franse Republiek (Gouvernement Provisoire de la République française, GPRF), die werd opgericht in afwachting van de bevrijding van Frankrijk. De AFL nam deel aan de landingen in Normandië en de invasie van Zuid-Frankrijk, wat uiteindelijk leidde tot de bevrijding van Parijs in augustus 1944, die de voorlopige regering op Franse bodem inluidde. De AFL nam deel aan de geallieerde opmars door Frankrijk en de daaropvolgende invasie van Duitsland, en tegen het einde van de oorlog bedroeg meer dan 1,3 miljoen troepen - het op drie na grootste geallieerde leger in Europa. De voorlopige regering regeerde Frankrijk tot de oprichting van de Vierde Republiek in oktober 1946, na de bezetting van het land door geallieerde troepen te hebben voorkomen en zijn status als een grote macht te hebben veiliggesteld. Definitie Herdenkingsmedaille voor vrijwilligerswerk in Vrij Frankrijk Historisch gezien werd een individu "Vrij Frans" door zich aan te sluiten bij de militaire eenheden georganiseerd door het CFN of door werk te doen door de civiele arm van het Comité. Op 1 augustus 1943 na de fusie van CFN en vertegenwoordigers van het voormalige Vichy-regime in Noord-Afrika om de CFLN te vormen eerder in juni, werden de FFF en het leger van Afrika (die een groot deel van de Vichy reguliere troepen toegestaan door de wapenstilstand van 1940) samengevoegd tot de Franse Bevrijdingsleger, Armée française de la Libération, en alle daaropvolgende aanwervingen waren in deze gecombineerde kracht. In veel bronnen beschrijft Free French elke Franse persoon of eenheid die na de wapenstilstand van juni 1940 tegen de asmogendheden vocht. Na de oorlog, om geschillen over het Vrije Franse erfgoed te beslechten, gaf de Franse regering een officiële definitie van de term. Volgens deze "ministeriële instructie van juli 1953" (instructie ministérielle du 29 juillet 1953) mogen alleen degenen die na de Frans-Duitse wapenstilstand in 1940 en vóór 1 augustus 1943 bij de geallieerden dienden, correct "Vrije Fransen" worden genoemd.