Esthetiek. Balkons. Casa Mila. Magneet

Esthetiek. Balkons. Casa Mila. Travel. Europe. Spanje. Barcelona. Casa Milà (in de volksmond bekend als La Pedrera of "De steengroeve", een verwijzing naar zijn onconventionele ruwe uiterlijk, is een modernistisch gebouw in Barcelona, Catalonië, Spanje. Het was de laatste particuliere residentie ontworpen door architect Antoni Gaudí en werd gebouwd tussen 1906 en 1912. Het gebouw werd in 1906 in gebruik genomen door Pere Milà en zijn vrouw Roser Segimon. Het was controversieel vanwege de gevel met golvende stenen, de verdraaiing van smeedijzeren balkons en het ontwerp van Josep Maria Jujol. Verschillende structurele innovaties zijn onder andere een zelfdragende stenen gevel, een vrijstaande vloer, een ondergrondse garage en het spectaculaire op het dakterras. In 1984 werd het door UNESCO tot werelderfgoed verklaard. Vanaf 2013 is het hoofdkantoor van de Fundació Catalunya La Pedrera die het bezoek aan het gebouw, tentoonstellingen en andere culturele en educatieve activiteiten in Casa Milà beheert. Het gebouw is 1.323 m2 per verdieping op een perceel van 1.620 m2. Gaudí maakte de eerste schetsen in zijn atelier in de Sagrada Família. Hij ontwierp het huis als een constante kromme, zowel binnen als buiten, met de heersende geometrie en naturalistische elementen. Casa Milà bestaat uit twee gebouwen, die zijn gestructureerd rond twee binnenplaatsen die licht geven aan de negen verdiepingen: kelder, begane grond, mezzanine, hoofd (of nobele) verdieping, vier bovenste verdiepingen, en een zolder. De kelder was bedoeld als de garage, de hoofdverdieping de residentie van de Milàs (een flat van alle 1.323 m2), en de rest verdeeld over 20 appartementen. De lay-out wordt gevormd als een asymmetrische "8" vanwege de verschillende vormen en maten van de binnenplaatsen. De zolder huisvestte de was- en droogruimten, vormde een isolerende ruimte voor het gebouw en tegelijkertijd het bepalen van de niveaus van het dak. Een van de meest opvallende elementen van het gebouw is het dak, bekroond met dakramen, trappenuitgangen, ventilatoren en schoorstenen. Al deze elementen, vervaardigd uit baksteen bedekt met limoen, gebroken marmer of glas, hebben een specifieke architectonische functie, maar zijn ook echte sculpturen geïntegreerd in het gebouw. De appartementen zijn voorzien van gestuukte plafonds met dynamische reliëfs, handgemaakte houten deuren, ramen en meubels, evenals hydraulische tegels en verschillende sierelementen. De trappen waren bedoeld als dienstentree, met de hoofdtoegang tot de appartementen met de lift, behalve de edele verdieping, waar Gaudí een prominente binnentrap toevoegde. Gaudí wilde dat de mensen die in de flats woonden, elkaar kenden. Daarom waren er alleen liften op elke andere verdieping, zodat mensen op verschillende verdiepingen elkaar zouden ontmoeten.