"Extra scène. Curaçao Cusenier" Luierreclame Briefkaart

Curaçao Cusenier" 1899 advertentie. Curaçao (uitgesproken /ˈkjʊjusaʊ/ in het Engels) is een likeur die gearomatiseerd is met de gedroogde schil van de laraha citrusvruchten, geteeld op het eiland Curaçao. Een niet-inheems plant dat vergelijkbaar is met een sinaasappel, ontwikkelde de laraha zich uit het zoete Valenciaanse sinaasappel dat door Spaanse ontdekkingsreizigers is getransplanteerd. Het vruchtarme bodemklimaat op Curaçao bleek ongeschikt voor de teelt van Valencia, waardoor de bomen in kleine bittere stukken geraken. Maar de aromatische schil hield veel van de essentie van de variëteit van Valencia in stand, en de bomen werden uiteindelijk gekweekt in de huidige laraha-soorten, waarvan de vruchten onherroepelijk bitter blijven. De drink werd in de 19e eeuw voor het eerst ontwikkeld en op de markt gebracht door de seniorfamilie (een joodse familie van Spaanse en Portugese afkomst). Om de likeur te creëer wordt de laraha-schil gedroogd, waarbij de suikergeurde olie wordt uitgehaald. Na enkele dagen met alcohol en water in een stilstand te zijn ondergedompeld, wordt de schil verwijderd en worden andere specerijen toegevoegd. De likeur heeft een oranje-achtige smaak met verschillende bitterheidsgraden. Het is van nature kleurloos, maar wordt vaak kunstmatig gekleurd, meestal blauw,[aanhaling nodig] dat een exotische verschijning geeft aan cocktails en andere gemengde drinken, aangezien er bijna geen drinken of andere levensmiddelen zijn die echt blauw zijn door de natuur. Sommige andere likeuren worden ook verkocht als Curaçao met verschillende aroma's, zoals koffie, chocolade, rum en rozijnen. Een likeur is een alcoholhoudende drank die is gearomatiseerd met vruchten, kruiden, noten, specerijen, bloemen of room en die is gebotteld met toegevoegde suiker. De likeuren zijn doorgaans vrij zoet; zij zijn gewoonlijk niet lang oud , maar kunnen tijdens hun produktie rustperioden hebben om aroma ' s te laten trouwen . Het woord likeur is afkomstig van de Latijnse lifacere ("aan likeur"). Er kan een onderscheid worden gemaakt tussen likeuren en het soort kordiaal dat met vruchtensap wordt gemaakt. In sommige delen van de wereld gebruiken mensen onderling verwisselbaar de woorden "cordiaal" en "likeur". [Benodigde vermelding] Liqueurs dateren uit eeuwen en zijn historische afstammelingen van kruidengeneesmiddelen, vaak bereid door monniken, als Chartreuse of Bénédictine. In Italië werden al in de 13e eeuw likeuren gemaakt en later was het gebruik ervan bij alle verdragssignalen in de Middeleeuwen noodzakelijk. Tegenwoordig worden likeuren wereldwijd gemaakt en worden ze op veel manieren aangeboden: op zich wordt er ijs, koffie, room of andere mengers in creëer-cocktails, enz. gegoten, die vaak met of na een dessert worden geserveerd. Ook likeuren worden gebruikt bij het koken. Sommige likeuren worden bereid door bepaalde bossen, vruchten of bloemen in water of in alcohol te inademen en door suiker of andere producten toe te voegen. Andere worden gedistilleerd uit aromatische of aromatische stoffen. Het onderscheid tussen likeur en gedistilleerde dranken (soms likeur) is niet eenvoudig, vooral omdat er tegenwoordig veel gedistilleerde dranken in gearomatiseerde vorm verkrijgbaar zijn. Gearomatiseerde gedistilleerde dranken worden echter niet door middel van infusie bereid. Alcoholgehalte is geen kenmerkend kenmerk. Bij 15-30% hebben de meeste likeuren een lager alcoholgehalte dan gedistilleerde dranken, maar sommige likeuren hebben een alcoholgehalte van wel 55%. Dessertwijn daarentegen kan als een likeur smaken, maar bevat geen extra aroma. Het interessante kenmerk van anislikeuren is dat ze bij toevoeging aan water van doorzichtig naar troebel worden gemaakt: de anijsolie blijft in oplossing in aanwezigheid van een hoge alcoholconcentratie, maar kristalliseert wanneer de alcoholconcentratie wordt verlaagd. De gelaagde drinken worden gemaakt door het drijven verschillend-gekleurde likeur in afzonderlijke lagen. Elke likeur wordt langzaam in een glas gegoten over de achterkant van een lepel of over een glazen staaf, zodat de vloeistoffen van verschillende dichtheden niet vermengd blijven, waardoor een gestreept effect ontstaat.