Fantasieten: Dame van de Mok van Marmer

'Net waar het pad leek te eindigen, roos een geweldige rots, behoorlijk overgroeid met struiken en sluipende planten, sommigen van hen volledig en prachtig bloesem: deze verduisterden bijna een opening in de rots, waarin de weg leek te leiden. Ik ben binnengekomen en dorst naar de schaduw die het beloofde. Wat was mijn genoegen om een rotsachtige cel te vinden, alle hoeken rond met rijke mos, en elke rand en projectie vol met mooie veerboten, waarvan de variëteit, en groepen, en schaduwen in mij als een gedicht. Want zo'n harmonie kon niet bestaan, behalve dat ze allemaal akkoord gingen met één doel! Een beetje goed van het duidelijkste water vulde een mozaïekholte in één hoek. Ik drink en voelde me alsof ik wist wat het elixir van het leven moet zijn, en gooide me dan op een mossy heuvel die als een bank aan het binnenste uiteinde lag.... Ik nam mijn mes en verwijderde het mos uit een deel van het blok waarop ik had gelogen; toen ik het tot mijn verrassing meer als een broodrooster vond dan als een gewone marmer. De zonnestraal had nu de plek bereikt die ik had geklaard, en onder zijn luster heeft de broodrooster zijn gebruikelijke geringe transparantie aan het licht gebracht toen hij werd gepolijst. Ik merkte op dat de transparantie een duidelijke grens leek te hebben, en uiteindelijk een ondoorzichtig lichaam als het meer stevige, witte marmer. Zoals ik verder ging, leidde de ene onthulling na de andere tot de instemmende overtuiging dat onder de korst van alabaster een donkerzichtbare vorm in marmer .... Ik zag voor me met voldoende helderheid — hoewel tezelfdertijd met aanzienlijke onbaatzuchtigheid — een blok van puur albast die de vorm, blijkbaar in marmer, van een zich wijzigende vrouw omsluit. Ze lag aan één kant, met haar hand onder haar wang, en haar gezicht naar me toe. "Wie kan het zeggen, maar deze grot kan het huis van Marmer zijn, en dit, essentiële Marmer-die geest van marmer die, cadeau door, het in om het even welke vorm kan worden gevormd? Dan als ze wakker moet worden. Maar hoe kan ik haar wakker maken?" - Phantastes, van George MacDonald?