Foxella's Midnight Hot Line-roddels Kussen

Onder de sluier van de middernachtelijke hemel, waar fluweelachtige schaduwen kruipen, Een sensuele geheime maakt de nacht wakker terwijl sterfelijke geesten slapen. Foxella ligt in haar rijk, de monarch van de duisternis, Met haarlokken als een karmozijnrode vlam en ogen die een vonk bevatten. Haar paleis is een doodskistbed, prachtig en grandioos, Een ontwerp in de stijl van Dracula, het meest slanke in het land. De gepolijste zwarte reflectie schijnt, een donkere en glanzende glans, Met gouden handvatten aan de zijkant om een gotische droom te omlijsten. Stap in haar fluweelachtige gewelf, waar pluche interieurs gloeien, In getufte rode en karmozijnrode lakens waar vloeibare passies stromen. Op de gladde en middernachtelijke glans van zijden kussens diep, Zij rust haar hoorns in luxe waar schaduwen nooit slapen. Het bed staat op gebroken steen, twee vulkanische platen van vroeger, Waar scheuren een vurige stroom van vloeibaar lavagoud ontladen. En rond haar ondeugende troon, de rokende wolken ontwerp, Een zware, ademende helachtige nevel waar rood en zwart in elkaar grijpen. Toch houdt zij door de rook en opstijgende hitte van eeuwige vlam, Haar gloeiende telefoon vast om een ondeugend spel te spelen. Want hellevuur brandt, het lava gloeit, de donkere fundamenten schudden.