Galapagos Kerkuil Poster

"Galapagos Kerkuil" door Catherine Sherman. Overdag rust deze Galapagos Kerkuil in de duisternis van een lavabuis op het eiland Santa Cruz in de Galapagos-eilanden van Ecuador. Een van de kleinste soorten kerkuilen ter wereld, deze endemische roofvogel jaagt 's nachts voornamelijk op ratten, muizen en insecten, volgens de Galapagos Conservation Trust website. Endemische soorten zijn planten en dieren die alleen in één geografische regio voorkomen. De Galapagos Kerkuil (Tyto alba punctatissima) is een van de twee inheemse en endemische uilensoorten in Galapagos; de andere is de Velduil. Hun nachtelijke karakter maakt ze een ongrijpbare soort, zelden gezien door lokale bewoners of bezoekers. Ze worden ook als bedreigd beschouwd. Ze meten 26 cm (ongeveer tien inch) in lengte en hebben een spanwijdte van 68 cm (ongeveer 27 inch), net als veel Galapagos-endemische soorten zijn ze kleiner dan hun vasteland-tegenhangers. Hun kleuring is donkerder dan hun continentale verwanten, met een roestbruine rug en lichte onderzijde gespikkeld met lichte en donkere vlekken. Deze uilen nestelen meestal in kleine holen, zoals lavabuizen, vulkanische kegels of kleine boomholtes, maar ze nestelen ook in gebouwen. Ze leggen gemiddeld drie eieren per nest, die ongeveer 30 dagen worden geïncubeerd en de jongen zullen na 10 tot 12 weken uitvliegen.