Great Horned Owl met sneeuwharing-konijnenschilder Tegeltje

Geweldige paarden met sneeuwhaas van Louis Agassiz Fuertes. De grote horned owl (Bubo virginianus), ook bekend als de tijgeruil (oorspronkelijk afgeleid van de vroege beschrijving van de naturalisten als de "gespleten tijger" of de "tijger van de lucht") of de hommeluil, is een grote uil van het Amerikaanse continent. Het is een uiterst aanpasbare vogel met een grote variëteit en de meest verspreide echte uil in Amerika. Ernest T. Seton schreef in 1890 de natuur van deze vogel in door mijn ruime mogelijkheden te beschrijven om deze interessante vogels in gevangenschap en in vrijheid volledig te observeren, en dat alles wat ik van ze heb gezien - hun prachtige drager; hun bezwaar tegen aas, en strikt carnivoren smaken - zou me ertoe brengen deze gespleten tijgers te rangschikken als de meest uitgesproken en wilde vogels van prooi. Het belangrijkste voer lijkt konijnen en hazen, ratten, muizen en volken te zijn, hoewel het vrij jaagt op elk dier dat het kan overnemen, voornamelijk andere knaagdieren en kleine zoogdieren, maar ook grotere middelgrote zoogdieren, verschillende vogels, reptielen, amfibieën en ongewervelde dieren. In een ornithologisch onderzoek wordt de grote hoornvlies vaak vergeleken met de Euraziatische arend-uil (Bubo bubo), een nauw verwante soort die, ondanks de opmerkelijk grotere omvang van deze soort, in Eurazië dezelfde ecologische niche bezet, en de rode staarthaak (Buteo jamaicensis), waarmee zij vaak per dag vergelijkbare habitat, prooi en nestende gewoonten deelt Het is dus een soort dagvaardend ecologisch equivalent. De grote horned owl is een van de oudste nestvogels in Noord-Amerika, die vaak weken of zelfs maanden voor andere raptoriale vogels eieren leggen.