Hans Christelijk Andersen in het centrale park Foto Afdruk

Hans Christelijk Andersen is op dinsdag 2 april 1805 geboren in de stad Odense, Denemarken. Hij was het enige kind. Andersen's vader, ook Hans, beschouwde zichzelf als verbonden met adel. Zijn vaderlijke grootmoeder had zijn vader verteld dat hun familie in het verleden tot een hogere sociale klasse behoorde[4], maar uit onderzoek is gebleken dat deze verhalen ongegrond zijn[4][5] Theorie dat Andersen een onwettige zoon van koning Christelijk VII zou kunnen zijn, blijft bestaan[4]. Niettemin heeft koning Frederick VI als jeugd een persoonlijk belang bij hem gesteld en een deel van zijn opleiding betaald[6]. Andersen's vader, die een basisopleiding had gevolgd, introduceerde Andersen in de literatuur en las hem Arabiës Nights[7]. Andersen's moeder, Anne Marie Andersdatter, werd opgeleid en werkte als advocaat na zijn vaders dood in 1816, die in 1818 opnieuw trouwde[7]. Andersen werd naar een instapschool gestuurd voor rijke kinderen, waar hij een gevorderd onderwijs kreeg en gedwongen werd zich te onderhouden, als bankier en later voor een arts. Op zijn veertiende verhuisde hij naar Kopenhagen om werk als speler te zoeken. Hij had een uitstekende sopraanstem en werd toegelaten tot het Koninklijk Deens Theater, maar zijn stem veranderde snel. Een collega in het theater vertelde hem dat hij Andersen als dichter beschouwde. Als je de suggestie serieus neemt, begon Andersen zich te richten op schrijven. Andersen's kindertehuis in Odense Jonas Collin, na een kans op ontmoeting met Andersen, voelde zich onmiddellijk een grote genegenheid voor hem, en stuurde hem naar een grammaticale school in Slagelse, die al zijn uitgaven dekt[8]. Andersen had al in 1822 zijn eerste verhaal gepubliceerd, The Ghost in Palnatoke's Grave. Hoewel hij geen enthousiaste student was, was hij ook tot 1827 naar de school in Elsinore geweest[9]. Later zei hij dat zijn schooljaren de donkerste en meest bittere van zijn leven waren. Op een school woonde hij thuis van zijn schoolmeester. Daar werd hij misbruikt om zijn personage te verbeteren. Later zei hij dat de faculteit hem had ontmoedigd om in het algemeen te schrijven, waardoor hij in een depressie terechtkwam.