Hartvormige viltdecoratie, close-up briefkaart

AssetID: 200371290-001 / {Martin Poole} / Hartvormige viltdecoratie, close-up Een schild is een type persoonlijke harnas, bedoeld om aanvallen te onderscheppen, hetzij door projectielen zoals pijlen te stoppen of een treffer van een zwaard, foelie of strijdbijl om te leiden naar de kant van de schilddrager. Schilden variëren sterk in grootte, variërend van grote panelen die het hele lichaam van de gebruiker beschermen tot kleine modellen (zoals de buckler ) die bedoeld waren voor hand-aan-hand-gevechtsgebruik. Schilden variëren ook veel in dikte; terwijl sommige schilden werden gemaakt van relatief diep, absorberend, houten planking om soldaten te beschermen tegen de impact van speren en kruisboogbouten, waren andere dunner en lichter en voornamelijk ontworpen voor het afbuigen van bladslagen. In de prehistorie en tijdens het tijdperk van de vroegste beschavingen werden schilden gemaakt van hout, dierenhuid, geweven riet of rieten. In de klassieke oudheid, de Migratieperiode en de Middeleeuwen werden ze normaal gesproken gemaakt van populier, limoen of een ander gespleten hout - soms bedekt met leder en/of versterkt met een metalen baas, velg of band - en gedragen door voetsoldaten, ridders en cavalerie. Vorm wijs, afhankelijk van tijd en plaats, zouden de schilden rond, ovaal, vierkant, rechthoekig, driehoekig of geschulpte kunnen zijn. Soms namen ze de vorm aan van vliegers, flatirons of figuren-van-acht, of hadden ze afgeronde topjes op een rechthoekige basis met misschien een ooggat ingebracht. Het schild werd vastgehouden door een middelste greep of door riemen die over of rond de arm van de gebruiker gingen Vaak werden schilden versierd met een geschilderd patroon of een dierlijke voorstelling en deze design ontwikkelden zich tot systematische heraldische hulpmiddelen in de middeleeuwen met het oog op identificatie van het slagveld. Zelfs na de introductie van buskruit en vuurwapens op het slagveld, bleven schilden gebruikt worden door bepaalde groepen. In de 18e eeuw hielden Schotse Hooglandstrijders bijvoorbeeld van het hanteren van kleine schilden (bekend als een doelwit), en tot in de 19e eeuw werkten sommige niet-geïndustrialiseerde volkeren ze (zoals Zoeloestrijders) in hun oorlogsvoering. In de 20e en 21e eeuw zijn schilden gebruikt door militaire en politie-eenheden die gespecialiseerd zijn in antiterroristische acties, redding van gijzelaars, oproerbeheersing en het doorbreken van belegeringen. De moderne term verwijst meestal naar een apparaat dat in de hand wordt gehouden of aan de arm wordt bevestigd, in tegenstelling tot een pantserpak of een kogelvrij vest. Deze pagina is niet gekoppeld aan of wordt niet onderschreven door iemand die aan het onderwerp is gekoppeld.