Het Leidenfrost-effect scheikunde water Kussen

Het Leidenfrost-effect is een fenomeen waarbij een vloeistof, in bijna contact met een massa die aanzienlijk heter is dan het kookpunt van de vloeistof, een isolerende damp laag produceert die ervoor zorgt dat die vloeistof niet snel kookt. Specifiek betekent het Leidenfrost-punt het begin van stabiel vlies koken, dat wil zeggen het punt op de kookkromme waar de warmtestroom minimaal is en het oppervlak volledig bedekt is met een damp laag. Warmteoverdracht van het oppervlak naar de vloeistof vindt plaats door geleiding en straling door de damp. In 1756 merkte Johann Gottlob Leidenfrost op dat waterdruppels die door de damp film ondersteund werden langzaam verdampten terwijl ze over het hete oppervlak bewogen. Naarmate de oppervlaktetemperatuur toeneemt wordt de straling door de damp film belangrijker en neemt de warmtestroom toe met toenemende overtemperatuur. Educatieve, wetenschappelijke houding over de scheikunde van water die je waarschijnlijk niet kende is te vinden op deze kussensloop.