HET VERSTREKTE POSTER DAGUERREOTYPE

Een van de vele prachtig verrotte daguerreotype-portretten (ca.1850) in de collecties van de Library of Congress. Het daguerreotype, uitgevonden door Louis-Jacques-Mandé Daguerre in 1837, was het eerste commercieel succesvolle fotografische proces en was populair in het midden van de 19e eeuw. De portretten van het type Daguerreotype werden gemaakt door de modelprothese (vaak met een kop bevestigd met een klem om het nog de paar minuten te houden die nodig was) vóór een belicht lichtgevoelig gesilvereerd koperbord, dat vervolgens werd ontwikkeld door kwikdampen en met zouten werd gefixeerd. Deze fixatie was echter verre van permanent - zoals de mensen die de afbeeldingen gevangen hebben genomen, het slachtoffer waren van verandering en verval. Ze waren zeer gevoelig voor krassen, stof, haar, enz., en met name voor het wrijven van de glazen bekleding als de lijm die ze vasthoudt, beschadigd raakt. Het glas zelf kan niet alleen wrijven, maar ook verslechteren en er ontploffen luchtbelletjes oplosmiddel op het afbeelding. Dit daguerreotype komt uit de studio van Matthew Brady, een van de meest beroemde Amerikaanse fotografen uit de 19de eeuw.