Houten promenade met wolken boven muismat

Een houten promenade strekt zich uit over het moeras, de zongebleekte planken warm onder de voeten en verweerd door jaren van zout en bries. Hoge grassen zwaaien zachtjes aan de randen, fluisteren in ritme met de wind. Boven drijven wolken in langzame processie - niet zwaar of broeden, maar stralend. Ze schitteren met zachte schittering en vangen de late middagzon in tinten van goud, ivoor en flauwe lavendel. Het licht verspreidt zich over hun oppervlakken en schildert de hemel met een rustige soort pracht. Schaduwen uit de wolken rollen lui over de promenade, waardoor het pad voor je ligt als een droom die half wordt onthouden. Het is een plek opgehangen tussen aarde en hemel - waar de tijd vertraagt en elke ademhaling vol mogelijkheden voelt.