I Love Opera Magneet

Opera is een kunstvorm waarin zangers en muzikanten een dramatisch werk uitvoeren dat tekst (een libretto genoemd) en muziekscore combineert[1]. Opera maakt deel uit van de Westerne klassieke muziektraditie[2]. De opera neemt veel van de elementen van gesproken theater, zoals het acteren, het landschap, en kostuums op en omvat soms dans. De uitvoering wordt meestal gegeven in een operahuis, vergezeld van een orkest of een kleiner muziekensemble. De opera begon aan het einde van de 16e eeuw in Italië (met de verloren Dafne van Jacopo Peri, die rond 1597 in Florence werd geproduceerd) en verspreidde zich snel over de rest van Europa: Schütz in Duitsland, Lully in Frankrijk, en Purcell in Engeland hebben allemaal bijgedragen aan de totstandkoming van hun nationale tradities in de 17e eeuw. In de 18e eeuw bleven de Italiaanse opera echter het grootste deel van Europa domineren, behalve Frankrijk, en trokken ze buitenlandse componisten zoals Handel aan. Opera seria was de meest prestigieuze vorm van Italiaanse opera, totdat Gluck met zijn "hervormingsoperaties" in de jaren zestig op zijn kunstmatige wijze reageerde. Vandaag de dag is de bekendste figuur van de opera van het einde van de 18e eeuw Mozart, die begon met opera seria, maar het beroemdst is vanwege zijn Italiaanse komische opera's, met name het huwelijk van Figaro, Don Giovanni en Così fan tutte, en de Magic Flute, een mijlpaal in de Duitse traditie. Het eerste derde van de 19e eeuw zag het hoogtepunt van de stijl van het belkanaal, met Rossini, Donizetti en Bellini allen creërend werken die nog steeds worden uitgevoerd. Ook de komst van de Grote Opera werd getypeerd door de werken van Meyerbeer. Het midden van de 19e eeuw was een "gouden tijd" van opera, geleid en gedomineerd door Wagner in Duitsland en Verdi in Italië. De populariteit van de opera ging door het verismo-tijdperk in Italië en de hedendaagse Franse opera tot aan de Puccini en Strauss in het begin van de 20e eeuw. In de 19e eeuw ontstonden parallelle operatistradities in Midden- en Oost-Europa, met name in Rusland en Bohemen. In de 20e eeuw werden veel experimenten uitgevoerd met moderne stijlen, zoals atonaliteit en serialisme (Schoenberg en Berg), neoclassicisme (Stravinsky) en minimalisme (Philip Glass en John Adams). Door de opkomst van de opnametechnologie werden zangers als Enrico Caruso bekend bij het publiek buiten de cirkel van operaventilatoren. De opera's werden ook uitgevoerd op (en geschreven voor) radio en televisie.