Ik hou van Trance Ronde Sticker

Trance is een genre van elektronische dansmuziek dat zich in de jaren negentig ontwikkelde;[3]:251 over het algemeen gekenmerkt door een tempo tussen 125 en 150 bpm,[3]:252 herhalende melodische synthesizermelodieën, en een muzikale vorm die gedurende een nummer opbouwt en afbreekt. Het is een combinatie van vele muziekstijlen zoals techno,[1]:15,17 house, industriële muziek, new age, pop[1]:16, chill-out,[1]:17 ambient, elektronische kunst muziek, klassieke muziek,[1]:16[2]:35 en filmmuziek.[2]:35 Het is meestal melodieuzer dan techno, en de hardere stijlen hebben meestal hardere beats dan house. De oorsprong van de term is onzeker, waarbij sommigen suggereren dat de term is afgeleid van het Klaus Schulze-album Trancefer (1981) of de vroege trance-act Dance 2 Trance. Anderen beweren echter dat de naam kan verwijzen naar een geïnduceerd emotioneel gevoel, high, euforie, rillingen, of opzwepende rush die luisteraars beweren te ervaren. Weer anderen traceren de naam naar de daadwerkelijke trance-achtige toestanden die de vroegste vormen van de muziek in de jaren negentig probeerden op te wekken voordat de focus van het genre veranderde.[3]:252 Trance maakt ook meer gebruik van dynamiek dan de meeste andere vormen van elektronische muziek. Een kenmerk van veel trance-nummers is de middenliedpauze waarin de ritmesporen worden weggemengd, waardoor de melodie en/of sfeermuziek enige tijd alleen staan. De pauze voegt enige dynamiek toe aan het nummer, maakt het interessanter voor het oor en geeft dansers enige tijd om te improviseren als ze dat willen. Mode neigt ertoe om om de paar jaar heen en weer te gaan tussen vocale en instrumentale stukken; meestal als er vocalen aanwezig zijn, worden ze gezongen door een vrouwelijke zanger met een hoog, operazanger-achtig stemgeluid.