Ik ken Voodoo Doll Magic Haitian Sleutelhanger

Het is een culturele vorm van de Voodoo-religies die zich historisch heeft ontwikkeld binnen de Franse, Spaanse en Creole sprekende Afrikaans-Amerikaanse bevolking van de Amerikaanse staat Louisiana. Het is een van de vele incarnaties van in Afrika gevestigde religies die geworteld zijn in de West-Afrikaanse Dahomean Vodou traditie en de Centraal-Afrikaanse tradities. Ze werden gesyncretiseerd met de katholieke religie en de Franstalige cultuur van Zuid-Louisiana als gevolg van de slavenhandel. Louisiana Voodoo wordt vaak verward met - maar is niet volledig te scheiden van - Haïtiaanse Vodou en zuidoostelijke Amerikaanse hoodoo. Het onderscheidt zich van de Haïtiaanse Vodou door de nadruk op Gris-gris, voodoo queens, het gebruik van "Hoodoo" occulte parafhernalia en Li Grand Zombi (slangendiety). Deze nadruk heeft de cultuur van Afro Diaspora, francofone Louisiana, in de Westerne media duidelijk gemaakt. Via Louisiana Voodoo werden termen als gris-gris (een Wolfgang) en voodoo-poppen in het Amerikaanse lexicon geïntroduceerd. Voodoo werd via de slavenhandel naar de Franse kolonie Louisiana gebracht. Vanaf 1719 en 1731 kwam de meerderheid van de Afrikaanse slaven rechtstreeks uit wat nu Benin, West-Afrika is, en brachten hun culturele praktijken, taal en religieuze overtuigingen met zich mee die geworteld zijn in de geest en voorvaderseredienst. Hun kennis van kruiden, gif en het ritueel maken van charms en amuletten, bedoeld == om ze zelf te beschermen of anderen te schaden, werd een sleutelelement van Louisiana Voodoo[1]. De slavengemeenschap heeft al snel een sterke aanwezigheid in Louisiana verworven. De kolonie was geen stabiele samenleving toen de slaven aankwamen, waardoor de Afrikaanse cultuur een prominente positie kon behouden in de slavengemeenschap. (160) Volgens een telling van 1731-1732 was de verhouding van Afrikaanse slaven tot blanken meer dan twee op één.[1] Het eigendom van slaven werd geconcentreerd in de handen van weinige blanken, wat het behoud van de Afrikaanse cultuur vergemakkelijkt[1]. In tegenstelling tot andere sectoren van actieve slavenhandel was er in Louisiana weinig scheiding tussen gezinnen, cultuur en talen[1]. De Embargo Act van 1808 beëindigde alle slaveninvoer in Louisiana[2]. De autoriteiten hebben de groei van de slavenbevolking bevorderd door de scheiding van gezinnen wettelijk te verbieden. Ouders werden samen met hun kinderen onder de veertien jaar verkocht[1]. (160) Het ontbreken van fragmentatie in de slavengemeenschap en het kinschipsysteem dat wordt gevormd door de band die door de problemen van de slavernij is ontstaan, heeft geleid tot een "coherente, functionele, goed geïntegreerde, autonome en zelfverzekerde slavengemeenschap". Als gevolg daarvan is de Afrikaanse cultuur en spiritualiteit niet uitgestorven, maar wel gedreven in de Franse Creolcultuur.