Illustratie van de Titanic Metalen Ornament

Illustratie van Titanic. Auteursrecht: Dorling Kindersley De RMS Titanic was een passagiersschip dat op 15 april 1912 een ijsberg in de Noordelijke Atlantische Oceaan trof op haar eerste reis van Southampton in Engeland naar New York City, Verenigde Staten, en dat op 15 april 1912 zonk, met als gevolg de dood van 1.517 mensen in een van de dodelijkste maritieme rampen in de geschiedenis. De Titanic werd ontworpen door ervaren ingenieurs, gebruikend enkele van de meest geavanceerde technologieën en uitgebreide veiligheidskenmerken van de tijd. Dat ze zonk tijdens haar eerste reis en dat er veel doden zijn gevallen, leidde tot een mediaconcern dat leidde tot veranderingen in het zeerecht. Een ander gevolg was dat de Titanic, die het "onzinkbare schip" was, in de geschiedenis een symbool werd van menselijke arrogantie en de beperkingen van de technologie. Het grootste passagiersschip ter wereld op dat moment was de Royal Mail Ship RMS Titanic van de Olympische klasse eigendom van de White Star Line en gebouwd op de scheepswerf Harland en Wolff in Belfast, Ierland, het Verenigd Koninkrijk. Nadat ze op 10 april 1912 met 2.223 mensen aan boord naar New York was gevlogen, raakte ze vier dagen lang een ijsberg op de kruising, om 11.40 uur (UTC-3) op 14 april 1912, en zonk om 2:20 uur op de ochtend van 15 april. Het schip is niet in de ijsbergkop gevlogen, maar heeft eerder een glans gehad in een manoeuvre om het te vermijden. Verder openden de ijsberg haar borden niet als een blikopener, maar verscheurden ze liever in de geklonken gewrichten. De Titanic was ontworpen om een botsing met het hoofd te overleven die de eerste vier van haar waterdichte compartimenten zou overspoelen of een botsing van een ander schip dat haar in het midden zou overspoelen en ten hoogste twee compartimenten zou overstromen; deze lange opening van de romp was echter niet voorzien en de bemanning besefte al snel dat het schip zou zinken . Het hoge aantal slachtoffers als gevolg van het zinken was deels te wijten aan het feit dat het schip, hoewel het de regels van de tijd naleeft, slechts voor 1.178 personen reddingsboten vervoerde. Een onevenredig groot aantal mannen is overleden als gevolg van het protocol "vrouwen en kinderen eerst" dat door de bemanning van het schip werd afgedwongen. Deze procedure betekende dat veel boten slechts half gevuld waren. Sinds de kalmte van het zee zou het veilig zijn geweest om alle boten op te vullen en zo nog eens 500 personen te redden. Bovendien werden er slechts enkele van de schepen uit het water gehaald nadat de angst was weggevallen dat de boten overvol waren of waren ingekapseld. Een andere factor die bijdroeg aan het hoge sterftecijfer was het feit dat het nabijgelegen schip Californië, ondanks het feit dat ze binnen de grenzen van het zichtbare bereik lag, niet in redding kwam. Uiteindelijk was het de Karpathie die de redding opliep en de 710 overlevenden van de reddingsboten ophaalde, maar pas nadat de Titanic bijna twee uur was gezonken. In de nasleep van het zinken, de voorzitter van de White Star Line, J. Bruce Ismay werd bekritiseerd omdat hij het schip had verlaten terwijl er nog passagiers aan boord waren die gered hadden kunnen worden en hetzelfde was het hoesje voor de kapitein van Californië omdat hij het zinkende schip niet bijstond. In de scheepvaart heeft de ramp geleid tot nieuwe veiligheidsvoorschriften, met name wat betreft het aantal reddingsboten dat is verhoogd om ruimte te bieden aan iedereen aan boord. Bovendien zouden draadloze telegrafen op elk uur bemand moeten worden om ervoor te zorgen dat een schip voor hulp kan worden opgeroepen. Sinds het zinken is haar nagedachtenis in leven gehouden door boeken en films. Hoewel het wrak zelf nooit is hersteld, zijn er bijna 6.000 artefacten uit gehaald en zijn ze vandaag op tentoonstelling. Er zijn ook herinneringen van de slachtoffers gemaakt, vooral in steden die met het schip en haar bevolking verbonden zijn. Deze pagina is niet verbonden met, of bekrachtigd door, iedereen verbonden aan het onderwerp.