Jezus "Yeshua" Het Laatste Avondmaal, Leonardo da Magneet

De lucht hing zwaar van de geur van olieverf en pleisterwerk. Zonlicht viel schuin door de hoge ramen van het refectorium en wierp lange schaduwen over de steigers die uit de muur staken. Leonardo da Vinci, balancerend op het hoogste platform, bette zijn penseel met een vurig rood, zijn voorhoofd gefronst in concentratie. --- Frustratie knaagde aan hem. In tegenstelling tot de elegante, geïdealiseerde vormen die hij normaal gesproken verkoos, verlangde hij hier naar een korrelig realisme. Hij zag een tapijt van emoties voor zich – schok, ongeloof, droefheid; gegrift in de gezichten van de discipelen van Jezus van Nazareth. Dit was niet zomaar een schilderij; het was een theatrale prestatie, een bevroren moment van drama, vastgelegd in minutieus detail. --- Onder