Kaap Ares (Portugal) Briefkaart

De volgende dag bezocht ik de ruïnes onder de klif. Ze bestonden uit gebouwen van twee verdiepingen met een aanbouw die in het verleden vermoedelijk dienst deed als toilet. Bovendien was er een terras en daaronder een kamer met een hoge gewelfde ingang, waar iemand, misschien een dakloze, een kamer voor zichzelf had ingericht. Binnen hing een stoffen tas van een winkel aan een touw, een pot, en daaronder stonden twee tafels en diverse stoelen. Er waren ook dozen met flessen en hier en daar andere spullen. Het was een teken dat dit verlaten gebouw dienst kon doen als een geïmproviseerd toevluchtsoord voor vissers. In de buurt, bij Praia da Cova, was een archeologische site, maar dit gebouw had een meer mysterieuze sfeer. Vooral gezien het feit dat je het alleen per boot of door anderhalve mijl door het bos te lopen kon bereiken. Hier zijnde voelde ik een ongelofelijke vrede, waarvan de kracht werd versterkt door de rotsen die achter me tot bijna honderd meter oprezen. - uit mijn boek "Met uitzicht op de oceaan" Meer info over mij: buymeacoffee.com/salparadise