Kerstmis President James Jimmy Carter Witte Huis Case-Mate iPhone Case

Kerstmis in het Witte Huis van de familie van James Earl Jimmy Carter Jr. Jimmy Carter was de 39e president van de Verenigde Staten van 1977 tot 1981. Hij werd in 2002 onderscheiden met de Nobelprijs voor de Vrede vanwege zijn werk om vreedzame oplossingen te vinden voor internationale conflicten, om democratie en mensenrechten te bevorderen en om economische en sociale ontwikkeling te stimuleren. --- Jimmy Carter streefde ernaar om de regering 'competent en meelevend' te maken, responsief voor het Amerikaanse volk en hun verwachtingen. Zijn prestaties waren opmerkelijk, maar in een tijdperk van stijgende energiekosten, toenemende inflatie en aanhoudende spanningen was het onmogelijk voor zijn regering om aan deze hoge verwachtingen te voldoen. --- Carter, die zelden zijn volledige naam gebruikt; James Earl Carter, Jr. werd geboren op 1 oktober 1924 in Plains, Georgia. Pindaboerderij, politiek gepraat en toewijding aan het baptistische geloof waren de belangrijkste aspecten van zijn opvoeding. Na zijn afstuderen in 1946 aan de Naval Academy in Annapolis, Maryland, trouwde Carter met Rosalynn Smith. De Carters hebben drie zonen, John William (Jack), James Earl III (Chip), Donnel Jeffrey (Jeff) en een dochter, Amy Lynn. --- Na zeven jaar dienst als marineofficier keerde Carter terug naar Plains. In 1962 ging hij de staatspolitiek in en acht jaar later werd hij gekozen tot gouverneur van Georgia. Onder de nieuwe jonge zuidelijke gouverneurs trok hij aandacht door de nadruk te leggen op ecologie, efficiëntie in de regering en het wegnemen van rassenschotten. --- Carter kondigde zijn kandidatuur voor het presidentschap aan in december 1974 en begon een campagne van twee jaar die geleidelijk aan momentum kreeg. Tijdens de Democratische Conventie werd hij genomineerd op de eerste stemming. Hij koos senator Walter F. Mondale uit Minnesota als zijn running mate. Carter voerde een harde campagne tegen president Gerald R. Ford en debatteerde drie keer met hem. Carter won met 297 kiesmannen tegen 241 voor Ford. --- Carter werkte hard om de aanhoudende economische problemen van inflatie en werkloosheid te bestrijden. Tegen het einde van zijn regering kon hij een toename van bijna acht miljoen banen en een daling van het begrotingstekort, gemeten als percentage van het bruto nationaal product, claimen. Helaas waren de inflatie en de rentetarieven op een bijna recordhoogte en veroorzaakten de inspanningen om ze te verlagen een korte recessie. --- Carter kon wijzen op een aantal prestaties in binnenlandse aangelegenheden. Hij behandelde het energieschaarsteprobleem door een nationaal energiebeleid op te stellen en door de binnenlandse aardolieprijzen te decontroleren om de productie te stimuleren. Hij bevorderde de efficiëntie van de regering door hervorming van de ambtenarij en ging verder met deregulering van de vrachtwagen- en luchtvaartindustrie. Hij trachtte de omgeving te verbeteren. Zijn uitbreiding van het nationale parkstelsel omvatte de bescherming van 103 miljoen hectare Alaskaans land. Om menselijke en sociale diensten te vergroten, richtte hij het ministerie van Onderwijs op, versterkte hij het Social Security-stelsel en benoemde hij een recordaantal vrouwen, zwarten en Hispanics tot regeringsfuncties. --- In buitenlandse aangelegenheden zette Carter zijn eigen stijl. Zijn verdediging van de mensenrechten werd koud ontvangen door de Sovjet-Unie en enkele andere landen. In het Midden-Oosten hielp hij, door het Camp David-akkoord van 1978, vriendschap tussen Egypte en Israël tot stand te brengen. Hij slaagde erin de ratificatie van de Panama-kanaalverdragen te verkrijgen. Voortbouwend op het werk van zijn voorgangers vestigde hij volledige diplomatieke betrekkingen met de Volksrepubliek China en rondde hij de onderhandelingen over het SALT II-verdrag inzake nucleaire beperking met de Sovjet-Unie af. --- Er waren echter ernstige tegenslagen. De Sovjet-invasie in Afghanistan veroorzaakte de opschorting van de plannen voor ratificatie van het SALT II-verdrag. De gijzeling van het Amerikaanse ambassadepersoneel in Iran beheerste het nieuws tijdens de laatste 14 maanden van de regering. De gevolgen van het vasthouden van Amerikanen als gijzelaars door Iran, samen met de voortdurende inflatie in eigen land, droegen bij tot Carters nederlaag in 1980. Zelfs toen zette hij de moeilijke onderhandelingen over de gijzelaars voort. Iran liet uiteindelijk de 52 Amerikanen vrij op dezelfde dag dat Carter het ambt verliet.