Koepelplafond van de Frauenkirche, Dresden, Duitsl Briefkaart

"Koepelplafond van de Frauenkirche, Dresden, Duitsland" door Catherine Sherman. Het schitterend gedetailleerde koepelplafond van de Frauenkirche in Dresden, Duitsland, bevat ingewikkelde schilderingen en gedetailleerde architecturale ontwerpen, met een centraal cirkelvormig dakraam dat natuurlijk licht binnenlaat om de levendige kleuren te versterken. Het kunstwerk toont religieuze thema's en is omgeven door decoratieve zuilen en lijstwerk. De Frauenkirche (Kerk van Onze Lieve Vrouw) is een lutherse kerk in Dresden, de hoofdstad van de Duitse deelstaat Saksen. De kerk werd verwoest tijdens de geallieerde bombardementen op Dresden tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog en werd tussen 1994 en 2005 herbouwd. De kerk met zijn klokvormige koepel domineert opnieuw het silhouet van Dresden. De binnenkoepel van de Frauenkirche in Dresden, Duitsland, welft zich boven de gemeente. Acht grote panelen tonen de vier evangelisten Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes, evenals allegorieën van de christelijke deugden geloof, hoop en liefde, aangevuld met barmhartigheid. In het oorspronkelijke kerkgebouw, ontworpen door architect George Bähr, werden de plafondfiguren geschilderd door de Italiaanse theaterdecoratieschilder Johann Baptist Grone; de huidige schilderingen zijn van Christoph Wetzel. "De koepel van de Frauenkirche is op meerdere manieren bijzonder," volgens de website van de Frauenkirche. "Volledig van zandsteen gemaakt, weegt hij meer dan 12.000 ton. Met een hoogte van 24 meter en een diameter van 26 meter wordt hij beschouwd als de grootste stenen koepel ten noorden van de Alpen. De vorm is ook uniek: de convex gekromde koepel en het concave verdere verloop geven de indruk van een klok. Deze indruk leverde de Frauenkirche zijn bijnaam 'stenen klok' op." De oorspronkelijke barokke kerk werd tussen 1726 en 1743 gebouwd en werd ontworpen door de stadsarchitect van Dresden, George Bähr, die de voltooiing van zijn grootste werk niet meer meemaakte. Bähr's karakteristieke ontwerp voor de kerk legde de nieuwe geest van de protestantse liturgie vast door het altaar, de kansel en het doopvont rechtstreeks in het zicht van de hele gemeente te plaatsen. De huidige structuur is het derde kerkgebouw op deze locatie. De vroegste werd gesticht als een katholieke kerk voordat hij tijdens de Reformatie werd omgevormd tot protestantisme. Hij werd in de 18e eeuw vervangen door een groter barok, speciaal voor de lutherse eredienst gebouwd gebouw. Toen op 26 augustus 1726 de eerste steen werd gelegd, bevatte deze een kopie van de Augsburgse Belijdenis, de belangrijkste geloofsbelijdenis van de Evangelisch-Lutherse Kerk. Het wordt beschouwd als een uitstekend voorbeeld van protestantse heilige architectuur en had een van de grootste koepels in Europa. Het werd oorspronkelijk gebouwd als een teken van de wil van de burgers van Dresden om protestant te blijven nadat hun heerser tot het katholicisme was overgegaan. Na de herbouw dient het nu ook als een symbool van verzoening tussen voormalige oorlogvoerende vijanden. Bähr is het meest bekend door het ontwerp van de Frauenkirche. Hij kreeg de opdracht in 1722; in 1726 werd het ontwerp goedgekeurd en werd met de bouw begonnen. Bähr werd de eerste in Duitsland die de titel van 'architect' droeg.