Little Devil Cartoon Head Face Horns Graphic Ympe Briefkaart

Zelfs als men aan individuele demonen denkt, wordt er vaak aan gedacht dat sommigen onder de directe controle van de duivel staan. Hierin worden alleen die ideeën aangeduid als de duivel; De lijst van demonen heeft een meer algemene lijst. Azazel, Asael (Hebreeuws): Koning van Devils Baphomet, een demon die zogenaamd wordt verergerd door de Knight Templar Beelzebub, ba'al zevuv ב ז ב ב (Hebreeuws): Kapitein van de vliegen of Lord of the Flies (Matthew 10:25) Belial, Beliar, Bheliar (Hebreeuws): Zonder meester, wanhopigheid van de aarde, Lord of Pride (2 Corinthians 6:15) Mastema, een duivel in het Boek van Jubilees Sammael, Samiel, Sammael (Hebreeuws): Titels van 'Vergif van God' Dit zijn titels die bijna altijd verwijzen naar de duivel. 666 of 616, The Number of the Beast Angra Mainyu, Ahriman: "maligne geest", "heilige geest" Antichrist, de komst van de duivel naar de sterfelijke wereld in het christendom Der Leibhaftige (Duitse nationaliteit): "Hij zelf". Diabolus, Diavolus (Grieks): Iblis, de duivel in de islam Lord of the underworld / Lord of Hell / Lord of this World Lucifer / The Morning Star (Grieks en Romein): BRinger van licht, verlichtingsinrichting; de planeet Venus, vaak afgebeeld als Satan's naam voordat hij Leviathan Mephistopheles, Mephisto (Grieks) viel: Die, die het licht oude Scratch, The Stranger, Old Nick vermijdt: een colloquialisme voor de duivel, zoals aangegeven door de naam van het personage in het verhaal The Devil en Tom Walker Old Hob Prince of Darkness / Air Satan / The Adviezer, Accuser, Procureur (The old/crooked/coiling) Serpent Shaitan, een Arabische naam voor Satan Kölski (IJsland) Voland (middeleeuws Frankrijk) The Devil (Grieks: diabolos = "lasteraar" of "aanklacht") wordt in bepaalde religies en culturen geloofd als een machtige, bovennatuurlijke entiteit die de personificatie van het kwaad en de vijand van God en de mensheid is. De duivel wordt algemeen geassocieerd met ketters, infidels, en andere ongelooflijke mensen. De Abrahamitische religies hebben de duivel op verschillende manieren beschouwd als een rebelse gevallen engel of demon die mensen in de verleiding brengt om te zondigen of kwaadaardige daden te plegen. Anderen beschouwen de Duivel als een bewering die een vertrouwenscrisis, individualisme, vrije wil, wijsheid en verlichting vertegenwoordigt. In het reguliere christendom worden God en de duivel meestal geportretteerd als vechtend over de ziel van de mens, waarbij de duivel probeert mensen weg te lokken van God en de hel. De duivel heeft het bevel over een kracht van kwaadaardige engelen, algemeen bekend als demonen. De Hebreeuwse Bijbel (of het Oude Testament) beschrijft de tegenstander (Ha-satan) als een engel die de mensheid test. Veel andere religies hebben een bedrieger of een verleidelijke figuur die vergelijkbaar is met de duivel. Moderne concepten van de duivel zijn onder meer het idee dat het symbool staat voor de lagere natuur of zondigheid van de mens zelf. Mensen hebben het concept van de duivel gebruikt in sociale en politieke conflicten, en beweren dat hun tegenstanders beïnvloed worden door de duivel of zelfs willens en wetens de duivel steunen. De duivel is ook gebruikt om uit te leggen waarom anderen overtuigingen hebben die als vals en ongodelijk worden beschouwd. Een imp is een mythologisch fenomeen dat lijkt op een fee of demon, die vaak wordt beschreven in folklore en superstitie. Het woord kan misschien voortkomen uit de term "mpe", die wordt gebruikt om een jonge geënte boom aan te duiden. Imps worden vaak omschreven als een gruwelijkere dan ernstige bedreiging, en als minder belangrijke, bovennatuurlijke wezens. De aanhangers van de duivel worden soms omschreven als imps. Zij worden gewoonlijk omschreven als levendig en met een klein gesteente. Het imp kwam uit Germaanse folklore en was een kleine, geringere demon. Er zij ook op gewezen dat demonen in Germaanse legenden, in tegenstelling tot het Christelijke geloof en de verhalen, niet altijd slecht waren. Imps waren vaak eerder onbeleefd dan slecht of schadelijk, en in sommige regio's werden ze geportretteerd als verzorgers van de goden. Imps worden vaak getoond als kleine en niet zeer aantrekkelijke wezens. Hun gedrag wordt beschreven als wild en oncontroleerbaar, net zo min als de fairies. In sommige culturen worden ze beschouwd als dezelfde wezens, die allebei hetzelfde gevoel van vrije geest delen en genieten van alles wat leuk is. Later in de geschiedenis begonnen mensen feeën te associëren met goed zijn en imps met kwaadaardig en kwaad zijn. Beide wezens waren echter dol op ranken en misleidende mensen. Meestal waren de ranken onschuldig leuk, maar sommigen zouden verontrustend en schadelijk kunnen zijn, zoals baby's veranderen of reizende reizigers verrassen op plaatsen waar ze niet vertrouwd waren. Hoewel imps vaak als onsterfelijk worden beschouwd, geloofden veel culturen dat ze door bepaalde wapens en betogingen zouden kunnen worden beschadigd of beschadigd, of dat ze door het gebruik van oorlogen uit de huizen van mensen zouden worden gehouden. Imps werden vaak geportretteerd als eenzame kleine wezens, altijd op zoek naar menselijke aandacht. Vaak gebruikten ze grappen en kranen als een middel om menselijke vriendschap aan te trekken, die vaak werd teruggestapt toen mensen moe werden van de inspanningen van het imp of zich daarvan bewust werden, en die het meestal weggooiden. Zelfs als het imp erin geslaagd was om de vriendschap te krijgen die het zocht, speelde het vaak nog steeds grappen en grappen op zijn vriend, ofwel uit verveling ofwel simpelweg omdat dit de natuur van het imp was. Deze eigenschap maakte plaats voor het gebruik van de term 'impish' voor iemand die van pranken houdt en van praktische grappen houdt. Te dien einde kwam men tot de overtuiging dat de imps de bekende geestesdienaars waren van heksen en warsloten, waar de kleine demonen dienden als spionnen en informanten. Tijdens de heksenjacht werden bovennatuurlijke wezens zoals imps gezocht als bewijs van hekserij, hoewel het zogenaamde "imp" vaak een zwarte kat, hagedis, hagedis of een andere vorm van ongewoon gezelschapsdier was. Imps zijn ook beschreven als "verbindend"of in één of andere soort voorwerp, zoals een zwaard of kristalbal. In andere hoesjes werden imps gewoon in een bepaald object gehouden en alleen opgeroepen wanneer de kapitein ze nodig had. Sommigen hadden zelfs de mogelijkheid om hun eigenaars hun wensen te geven, zoals een genie. Dit was het doel van het verhaal van 1891 The Bottle Imp van Robert Louis Stevenson, dat vertelde over een imp in een fles die de eigenaar elke wens zou geven, met als vangst dat de eigenaars naar de hel zouden worden gestuurd als ze de fles niet aan een nieuwe eigenaar zouden verkopen voor hun dood. Imps zijn overal ter wereld te vinden in kunst en architectuur, meestal zorgvuldig en pijnlijk verborgen, zodat ze alleen kunnen worden gevonden door de meest geïnteresseerde en meest observeerende mensen.