Maan Godin strooit 's nachts met sterren Lang Schort

Hoog op een maansikkel, waarvan de hoorns reikten als hemelse vingers, stond Luna, de Maanwever. In tegenstelling tot de stervelingen die slechts een zilveren bol zagen, bezat Luna een adembenemende schoonheid. Haar vorm, gebeeldhouwd uit maanlicht zelf, glinsterde met de echo's van ontelbare gebeden. Een waterval van sterrenstof stroomde langs haar gestalte, omhulde haar essentie, en haar haren, een lichtgevende waterval van hetzelfde hemelse stof, sleepte achter haar aan terwijl ze haar hand ophief, met lange, elegante vingers. --- Een stilte viel over de wereld beneden. In elk land sloeg een hart een slag over onder de waakzame blik van ontelbare sterren. Vanavond was een Nacht van Verspreiding, een nacht waarin Luna de wereld zegende met nieuwe sterrenbeelden