Maan Godin strooit 's nachts sterren uit Schort

Hoog op een maansikkel, de hoorns als hemelse vingers reikend naar de hemel, stond Luna, de Maanwever. In tegenstelling tot de stervelingen die slechts een zilveren bol zagen, bezat Luna een adembenemende schoonheid. Haar gestalte, gebeeldhouwd uit maanlicht zelf, schitterde met de echo's van ontelbare gebeden. Een waterval van sterrenstof stroomde langs haar gestalte, omhulde haar wezen, en haar haren, een lichtgevende waterval van hetzelfde hemelse stof, stroomden achter haar aan terwijl ze haar hand ophief, de vingers lang en elegant. --- Een stilte viel over de wereld beneden. In elk land sloeg een hart een slag over onder de waakzame blik van ontelbare sterren. Vanavond was het een Nacht van Verspreiding, een nacht waarin Luna de wereld zegende met