Madonna van de Magnificat door Botticelli Stropdas

Madonna van de Magnificat van Sandro Botticelli, 1483, is een rond gematigd schilderij op het houten paneel van de Madonna met Christus Kind op haar schoot, met een muziekboek van de Magnificat, het Song van Mary. Omringend is een groep jongeren die op engelen lijken, die een gouden kroon doorstraalt. Het ronde formaat van het afbeelding is gekend als een tondo, een formaat dat in sommige religieuze schilderijen van Renaissance wordt gebruikt. De harmonieuze blauwe robes en de draperie die op een uitzicht van een koel, Italiaans landschap opengaat, wekken de indruk van een buitenaardse scène, alsof ze op een bol geschilderd zijn. Sandro Botticelli (1445-1510) was een Florentijnse schilder van de vroege Italiaanse renaissance, die onder leiding stond van de meester Filippo Lippi. Met sterke Gothische invloeden weerspiegelde het volwassen werk van Botticelli een studie van antiek klassieke sculptuur en werd er nota van genomen voor de lineaire genade en het ritme ervan, afgevlakte hulpachtige vormen met een sterke omtrek en subtiele kleuren. De complexiteit van de betekenissen in de samenstelling van Botticelli, afkomstig van bronnen uit klassieke oudheid, mythologie en filosofie, heeft eeuwenlang geleerden in de kaart gespeeld.