Napoleon met paard, Slag bij de St. Bernardpas Romper

Het jaar is 1800. Een kille wind fluistert door de torenhoge pieken van de Alpen, een stille getuige van het drama dat zich onder hen ontvouwt. Vergeet even de geïdealiseerde portretten en luister naar het verhaal van een tocht zoals geen andere. Ik vertel jullie over Napoleon Bonaparte, een man gedreven door ambitie, en een leger dat gebonden is aan zijn wil. Ze marcheerden niet naar een slagveld van glorie, maar naar een natuurlijke vesting van ijs en steen: de Grote Sint-Bernhardpas. -- Stel je, als je wilt, de eindeloze colonnes mannen voor, hun zware laarzen wegzakkend in de onverbiddelijke sneeuw. Elke ademhaling was een pluim van wit in de ijskoude lucht. Ze trokken kanonnen en voorraden mee, hun lichamen gespannen bij elke stap, over paden die nauwelijks breder waren dan het pad van een berggeit. De wind, een constante tegenstander, dreigde hen in de ijzige afgrond te werpen. Lawines, als slapende reuzen, torenden boven hen uit