New Haven Railroad Grotere Power 1938 Bagagelabel

van www.railphotoexpress.biz; De New York, New Haven en Hartford Railroad (meldingsmerk NH), algemeen bekend als de New Haven, was een spoorweg die van 1872 tot 1968 in New England actief was en die het spoorverkeer in de regio voor de eerste helft van de 20e eeuw domineerde. Vanaf de jaren '90 en versneld in 1903, New York banker J. P. Morgan probeerde het vervoer in New England te monopoliseren door de acquisitie van 50 ondernemingen door NH te regelen, waaronder andere spoorwegen en staallijnen, en door een netwerk van geëlektrificeerde trolleylijnen te bouwen die interlokaal vervoer verzorgden voor heel Zuid-New England. In 1912 opereerde de New Haven meer dan 2.000 mijl (3.200 km) op het spoor, met 120.000 werknemers, en praktisch gemonopoliseerd verkeer in een brede baan van Boston naar New York City. Deze zoektocht naar monopolistische gegoten progressieve era-hervormers, vervreemd van de publieke opinie, leidde tot hoge prijzen voor overnames en verhoogde de bouwkosten. De schuld steeg van $14 mln in 1903 tot $242 mln in 1913, zelfs toen de komst van auto's, vrachtwagens en bussen de winsten op het spoor deed dalen. Ook in 1913 diende de federale overheid een antitrustzaak in die de NH dwong haar trolleysystemen op te geven. De lijn ging in 1935 failliet, werd gereorganiseerd en in omvang teruggebracht, ging in 1961 weer failliet en werd in 1969 gefuseerd tot het centrale systeem van Penn, dat zelf failliet ging. De overblijfselen van het systeem vormen nu de New Haven Line van Metro-North Railroad, (delen van) de noordoostelijke corridor van Amtrak, de Shore Line East, en CSX