Ondertekening van de Bumpersticker Grondwet

Misschien is de reden dat niemand de Grondwet meer volgt dat niemand zich herinnert dat hij ooit ondertekend is. Je moet toegeven, toen de grote Amerikaanse tolk Lysander Spooner het hoesje maakte dat het een beetje absurd is om te geloven dat de Grondwet een bindend contract zou kunnen zijn met mensen die zelfs nog nooit leefden toen hij bestond, een goed contract is. Als een normaal contract niet eens bindend is voor kinderen, hoe kan een contract zo belangrijk als een handvest voor een hele maatschappij geldig zijn voor iedereen die toevallig in Amerika geboren is? Je moet zelfs een ingewikkeld redeneren omdraaien tot een bizarre graadmeter om dat te begrijpen. Het idee van een grondwet die de macht van de overheid beperkt is een cool idee, zelfs als het in de echte wereld niets meer doet dan een coole parkapper. Het bewijs zit natuurlijk in de pudding. De regering volgt de Grondwet niet. Heck, het Hooggerechtshof - dat als enige verantwoordelijk is voor een consequente interpretatie van de Grondwet - faalt bijna elke keer dat het een beslissing neemt volledig. Deze jongens zouden experts moeten zijn over een , eenvoudig document. Dat is het punt van deze bumpersticker, natuurlijk. De Grondwet is de politieke kerstman van Amerika. We doen allemaal alsof voor de kinderen die niet beter weten dat het echt is, en dat het een soort spirituele magische eigenschappen zijn die ons worden gegeven door mannen in knickers en wigs die ons zullen beschermen tegen degenen die ons willen slachten met de staat. Maar het is gewoon een farce. Mensen begrijpen dat het gewoon een relikwie is. Politici begrijpen dat mensen niet echt verwachten dat ze het volgen. Over het algemeen willen Amerikanen iets voor niets en zijn ze net zo bereid om de grondwettelijke beperkingen van de overheid te negeren om hen te krijgen wat ze willen, als om anderen te kwetsen voor het krijgen van vrije ritten waar ze persoonlijk niet van profiteren. Natuurlijk, mensen waken met hun vinger en zeggen dat dingen "ongrondwettelijk" zijn, net zoals ouders de Kerstman gebruiken als een speciaal instrument voor het veranderen van vakantieseizoen voor hun stoute kinderen, maar het is gewoon aangenaam.