Oorspronkelijk beroemde tekening "dag en nacht" tegeltje

Maurits Coris Escher (Nederlandse uitspraak: [ˈmʌ urɪ ts kɔ rˈneːɪL's listenartiest (1] Juni 1898 - 27 maart 1972), of gewoonlijk M. C. Escher, was een Nederlandse grafisch ontwerper die mathematisch geïnspireerde houtsnijden maakte lithografen en mezzotinten. Zijn werk kenmerkt wiskundige voorwerpen en verrichtingen met inbegrip van onmogelijke voorwerpen, onderzoeken van oneindigheid, bezinning, symmetrie, perspectief, beknot en gestelleerde polyhedra, hyperbolische meetkunde, en tessellaties. Hoewel Escher geloofde dat hij geen wiskundige vaardigheden had, interageerde hij met de wiskundigen George Pólya, Roger Penrose, Harold Coxeter en crystallograaf Friedrich Haag, en voerde hij zijn eigen onderzoek naar tessellatie uit. Vroeg in zijn loopbaan kreeg hij inspiratie uit de natuur en maakte hij studies over insecten, landschappen en planten zoals korstmossen, die hij allemaal gebruikte als details in zijn kunstwerken. Hij reisde in Italië en Spanje, schetste gebouwen, townscapes, architectuur en de kanteling van het Alhambra en de Mezquita van Cordoba, en raakte steeds meer geïnteresseerd in hun wiskundige structuur. Escher's kunst werd bekend onder wetenschappers en wiskundigen, en in populaire cultuur, vooral nadat het werd gekarakteriseerd door Martin Gardner in zijn Wiskundige Spellingkolom van april 1966 in Scientific American. Behalve dat hij in allerlei technische documenten wordt gebruikt, is zijn werk ook te vinden op de omslag van veel boeken en albums. Hij was een van de belangrijkste inspiratiebronnen van het boek Gödel, Escher, Bach van Douglas Hofstadter uit 1979.