Oude Boom des Levens Kaart

Introductie van de “Sacred Symbols” Collectie door C.7 Design Studio. Hier vindt u een uniek ontwerp met de Keltische Boom des Levens - een oud symbool dat het idee illustreert dat al het leven op aarde gerelateerd is. De boom van kennis, die de hemel en de onderwereld verbindt, en de boom des levens, die alle vormen van schepping verbindt, zijn beide vormen van de wereldboom of kosmische boom. In Egypte werd de Acacia boom van Saosis de "boom des levens" genoemd, verwijzend naar de "boom waarin leven en dood zijn omsloten". Referenties naar de Boom des Levens kunnen worden gevonden in het oude Assyrië, China, evenals in Germaanse paganisme en Noordse mythologie, jodendom, Kabbala, christendom, Vedische teksten van India, bronnen uit Urartu en Meso-Amerika. In de Noordse mythologie staat het ook bekend als Yggdrasil, een enorme boom die centraal staat in de Noordse kosmologie. Er werd gezegd dat het de wereldboom was waaromheen de negen werelden bestonden. De naam wordt over het algemeen beschouwd als "Ygg's (Odin's) paard" te betekenen. Yggdrasil wordt bevestigd in de Poëtische Edda, samengesteld in de 13e eeuw uit eerdere traditionele bronnen, en de Proza-Edda, geschreven in de 13e eeuw door Snorri Sturluson. In beide bronnen is Yggdrasil een enorme es die centraal staat en zeer heilig wordt beschouwd. De goden gaan dagelijks naar Yggdrasil om hun rechtbanken te houden. De takken van Yggdrasil strekken zich ver in de hemel uit, en de boom wordt ondersteund door drie wortels die zich ver weg in andere locaties uitstrekken; één naar de put Urðarbrunnr in de hemel, één naar de bron Hvergelmir, en een ander naar de put Mímisbrunnr. Wezens leven binnen Yggdrasil, waaronder de wyrm (draak) Níðhöggr, een naamloze adelaar, en de herten Dáinn, Dvalinn, Duneyrr en Duraþrór. Het is ook een representatie van een zogenaamde wachterboom. Een zeer oude boom (vaak een linde, es of olm) die op het boerderijterrein groeit, kan een "wachterboom" worden genoemd, en men geloofde dat deze het terrein beschermde tegen pech. Het breken van een blad of tak van de wachterboom werd als een ernstig vergrijp beschouwd. De eerbied voor de boom was zo groot dat het gezin dat erin woonde een familienaam kon aannemen die eraan gerelateerd was. Vaak werd aangenomen dat de wichten van de binnenplaats onder de wortels van de wachterboom leefden, en aan hen offerde men traktaties om bevrijd te worden van ziekte of pech. Tot eind 19e eeuw werden wachterbomen in gebieden van Duitsland en Scandinavië vereerd, beschouwd als bewakers en brengers van geluk, en soms werden er offers aan hen gebracht. De positie van de boom in het centrum werd beschouwd als een bron van geluk en bescherming voor goden en mensen.