Pietà van Villeneuve-lès-Avignon Sleutelhanger

Pietà van Villeneuve-lès-Avignon is een oliefilter uit het midden van de 15e eeuw dat wordt beschouwd als een van de uitstekende kunstwerken van de late middeleeuwen. Na haar verschijning op een tentoonstelling in 1904 werd haar gezag betwist, hoewel zij sindsdien is aanvaard als het werk van Enguerrand Quarton. De Pietà, waar de dode Christus wordt gesteund door zijn rouwende moeder, is een algemeen thema van laat-middeleeuwse religieuze kunst, maar dit is een van de meest opvallende afbeeldingen, "misschien wel het grootste meesterwerk dat in Frankrijk in de 15e eeuw werd geproduceerd" (Edward Lucie-Smith). Het onderscheidt zich van vorige afbeeldingen van het onderwerp, die vaak werden gekenmerkt door openlijke vertoningen van verdriet en trauma, door zijn terughoudendheid. De samenstelling is stabiel, met de handen van de Maagd samen in gebed, in plaats van het lichaam van Christus aan elkaar te koppelen. De gekromde achtervorm van het lichaam van Christus is zeer origineel, en de grillige, motioneloze waardigheid van de andere figuren verschilt sterk van de Italiaanse of Nederlandse afbeeldingen. De stijl van het schilderij is uniek voor zijn tijd: de groepering van de figuren lijkt nogal primitief, maar de conceptie toont zowel de grote breedte als de delicatesse, de laatste kwaliteit, vooral zichtbaar in de specificiteit van de portretten en het elegante gebaar van St. John's handen aan het hoofd van Christus.