Portland, Maine Union Station Circa 1900 Poster

Union Station (hier gezien voor de toevoeging van 1905 aan dit uiteinde van het station) op St John Street werd besteld door de centrale spoorweg Maine en gedeeld met de spoorwegen Boston en Maine, Portland en Ogsdenburg. Het werd ontworpen door Bradlee, Winslow en Wetherill van Boston, en werd geopend op 25 juni 1888. Graniet kwam uit de sequsteengroeve, vlakbij Conway, NH; roze graniet werd gebruikt voor de muren, en wit voor de trim. De vloer van de wachtkamer was een dambord van witte marmer en grijze leisteen, allemaal begrensd in rode leisteen. Baroniale haarden aan beide uiteinden waren gehouwen van rode zandsteen en hadden inlegsteentjes van Tennessee en Vermont marmer. Boven, verfte motieven keurden het plafond aan. De klok in de tower van 138 meter zou het meest nauwkeurige uurwerk in New England zijn. Het was uitgerust met een "dubbel driepotig ontsnappingsmechanisme voor zwaartekracht", uitgevonden door E.B. Denison voor Big Ben in Westminster, en het was gebouwd om bestand te zijn tegen harde elementen. Het station werd in 1905 uitgebreid en in 1911 bouwde George Burnham een drieledige aanvulling. Union Station sloot zijn deuren in 1960 en werd het volgende jaar over een periode van zes weken geramd, waarbij de kloktoren op 31 augustus 1961 een van de laatste stukken was die moesten gaan. De plaats werd ingenomen door een algemeen winkelcentrum voor de strippers "Union Station Plaza". De verwoesting heeft geleid tot een conservatieve beweging in Portland, en de oprichting van Grotere Portland Landmarks. Een vijfde van de treinschuur werd verplaatst naar Thompson's Point, waar het zijn lot wacht, en het klokmechanisme en gezicht zijn op het Congres Square.