Portret van een dame, Sandro Botticelli Kussen

Sandro Botticelli (1445 – 17 mei 1510) was een Italiaans schilder van de Vroegrenaissance. Hij behoorde tot de Florentijnse School onder het patronaat van Lorenzo de' Medici, een beweging die Giorgio Vasari minder dan honderd jaar later in zijn Vita van Botticelli zou karakteriseren als een "gouden tijdperk". Botticelli's postume reputatie leed tot het einde van de 19e eeuw; sindsdien wordt zijn werk gezien als representatief voor de lineaire elegantie van de Vroegrenaissance-schilderkunst. Naast het kleine aantal mythologische onderwerpen die tegenwoordig zijn bekendste werken zijn, schilderde hij een breed scala aan religieuze onderwerpen en ook enkele portretten. Hij en zijn atelier waren vooral bekend om hun Madonna en Kinds, veel in de ronde tondo-vorm. Botticelli's bekendste werken zijn De geboorte van Venus en Primavera, beide in de Uffizi in Florence. Hij bracht zijn hele leven door in dezelfde buurt in Florence, met waarschijnlijk zijn enige significante tijd elders de maanden die hij in 1474 schilderde in Pisa en de Sixtijnse Kapel in Rome in 1481–82. Slechts één van zijn schilderijen is gedateerd, hoewel anderen kunnen worden gedateerd op basis van andere gegevens met wisselende mate van zekerheid, en de ontwikkeling van zijn stijl met vertrouwen kan worden gevolgd. Hij was een onafhankelijke meester gedurende de jaren 1470, groeide in beheersing en reputatie, en de jaren 1480 waren zijn meest succesvolle decennium, toen al zijn grote mythologische schilderijen werden gemaakt, en veel van zijn beste Madonna's. Tegen de jaren 1490 werd zijn stijl persoonlijker en tot op zekere hoogte gemaniëreerd, en hij kon worden gezien als in een richting die tegenovergesteld was aan die van Leonardo da Vinci (zeven jaar jonger) en een nieuwe generatie schilders die de stijl van de Hoge Renaissance creëerden, terwijl Botticelli in sommige opzichten terugkeerde naar de gotische stijl. Hij is beschreven als "een buitenstaander in de mainstream van de Italiaanse schilderkunst", die een beperkt interesse had in veel van de ontwikkelingen die het meest geassocieerd worden met de Quattrocento-schilderkunst, zoals de realistische weergave van de menselijke anatomie, perspectief en landschap, en het gebruik van directe ontleningen aan de klassieke kunst. Zijn opleiding stelde hem in staat om al deze aspecten van de schilderkunst weer te geven, zonder hun ontwikkeling over te nemen of eraan bij te dragen. Citaat:Wikipedia