Prachtige pier bij zonsondergang muismat

ChatGPT zei: Aan de rand van de wereld waar land plaats maakt voor zee, strekt zich een verweerde pier uit in de omarming van de oceaan. De zon hangt laag aan de hemel en werpt gouden en karmozijnrode tinten over de golven, waardoor het water verandert in een spiegel van vuur en licht. Elke houten plank van de pier gloeit warm onder de zachte aanraking van de zonsondergang, geëtst met de tijd en de rustige voetstappen van degenen die hier eerder hebben rondgelopen. De lucht is dik met zout en de verre schreeuw van meeuwen, hun vleugels vangen de laatste van het daglicht. Onder de pier rolt het getij in en uit, het ritme is stabiel en oud. Schaduwen strekken zich lang uit en alles voelt langzamer aan - alsof de wereld zelf een ademteug neemt voor de herfsten van de nacht. Paren leunen tegen de leuningen, handen verstrengeld. Een eenzame visser werpt zijn lijn, tevreden met de stilte. Kinderen achtervolgen het licht dansend op de golven, hun gelach zachtjes gedragen op de bries. De lucht verdiept zich met elk voorbijgaand moment - van goud tot roos, dan violet en indigo - en de horizon wordt een plek waar lucht en water elkaar ontmoeten in een rustig mysterie. Bij zonsondergang is de pier meer dan hout en spijkers. Het is een brug tussen momenten, een plek waar herinneringen worden geboren in het vervagende licht.