Presidentiële standaard van Egypte (1958-1971) Sticker

Egypte (Arabisch: مصر, geromantiseerd: Miṣr, uitgesproken als [mɪsˤr], Egyptisch Arabisch: [mɑsˤr]), officieel de Arabische Republiek Egypte, is een land dat zich uitstrekt over de noordoostelijke hoek van Afrika en de zuidwestelijke hoek van Azië via het Sinaï-schiereiland. Het wordt begrensd door het Middellandse-Zeegebied in het noorden, Palestina (Gazastrook) en Zee in het noordoosten, het Rode Zee in het oosten, Soedan in het zuiden en Libië in het westen; de Golf van Aqaba in het noordoosten scheidt Egypte van Jordanië en Saoedi-Arabië. Caïro is de hoofdstad, de grootste stad en het belangrijkste culturele centrum, terwijl Alexandrië de op een na grootste stad is en een belangrijk knooppunt van industrie en toerisme. Met meer dan 107 miljoen inwoners is Egypte het op twee na meest bevolkte land in Afrika en het op 15 na meest bevolkte land ter wereld. Egypte heeft een van de langste geschiedenissen van elk land en traceert zijn erfgoed langs de Nijldelta tot de 6e-4e millennia BCE. Beschouwd als een bakermat van de beschaving, zag het oude Egypte enkele van de vroegste ontwikkelingen van schrijven, landbouw, verstedelijking, georganiseerde religie en centraal bestuur. Egypte was een vroeg en belangrijk centrum van het christendom en nam later de islam over vanaf de zevende eeuw. Alexandrië, de voormalige hoofdstad van Egypte en momenteel de op een na grootste stad, was een knooppunt van wereldwijde kennis via de bibliotheek. Caïro werd de hoofdstad van het Fatimidische kalifaat in de tiende eeuw en van het daaropvolgende Mammelukken Sultanaat in de 13e eeuw. Egypte werd toen deel van het Ottomaanse Rijk in 1517, totdat de lokale heerser Muhammad Ali het moderne Egypte in 1867 als een autonoom Khedivate vestigde. Het land werd toen samen met Soedan bezet door het Britse Rijk en werd in 1922 onafhankelijk als monarchie. Na de revolutie van 1952 riep Egypte zichzelf uit tot republiek. Tussen 1958 en 1961 fuseerde Egypte met Syrië tot de Verenigde Arabische Republiek. Egypte vocht verschillende gewapende conflicten met Israël in 1948, 1956, 1967 en 1973, en bezette de Gazastrook met tussenpozen tot 1967. In 1978 ondertekende Egypte de Camp David-akkoorden, die Israël erkenden in ruil voor zijn terugtrekking uit de bezette Sinaï. Na de Arabische Lente, die leidde tot de Egyptische revolutie van 2011 en de omverwerping van Hosni Mubarak, werd het land geconfronteerd met een langdurige periode van politieke onrust; de eerste democratische verkiezingen in 2012 resulteerden in de kortstondige, op de Moslimbroederschap afgestemde regering van Mohamed Morsi, die na massale protesten in 2013 door het leger werd omvergeworpen. De huidige regering is een semi-presidentiële republiek onder leiding van Abdel Fattah el-Sisi, die in 2014 werd gekozen, maar algemeen wordt beschouwd als autoritair. Egypte is een ontwikkelingsland met de op één na grootste economie van Afrika. Het wordt beschouwd als een regionale macht in het Midden-Oosten, Noord-Afrika en de moslimwereld, en een middenmacht wereldwijd. De islam is de officiële godsdienst en het Arabisch is de officiële taal. Egypte is een van de oprichters van de Verenigde Naties, de niet-gebonden beweging, de Arabische Liga, de Afrikaanse Unie, de Organisatie voor Islamitische Samenwerking, het Wereld Jeugdforum en een lid van de BRICS.