Riesengebirge (herinneringen aan de Riesengebirge Poster

Riesengebirge (Memories of the Riesengebirge ) Caspar David Friedrich (1774-1840) Medium: Olie op canvas Year: 1835 Housed van: Hermitage, Sint-Petersburg, Rusland Aanbevolen drukgrootte bij 300 PPI: 33x24 in de buurt van origineel: . 40x29.09 in maximaal bij 100+ PPI: 71.5x52 binnen Alvorens uw orde te plaatsen, selecteer de knoop "aanpassen het!"op het lagere recht onder "toevoegen aan kar,"dan uitgezocht "de Opties van de Druk"midden-bovenleer links. Ga één van de afmetingen voor de gewenste grootte van het lijst in. Caspar David Friedrich (5 september, 1774 - 7 mei, 1840) was een 19de-eeuwse Duitse Romantische landschapsschilder, die over het algemeen als de belangrijkste van de beweging werd beschouwd. Hij is het meest bekend vanwege zijn vermeende landschappen halverwege de periode, die kenmerkend zijn voor contemplatieve figuren die gedempt zijn tegen nachtskies, ochtendnesten, onvruchtbare bomen of Gothische ruïnes. Zijn voornaamste interesse als kunstenaar was de gedachte aan natuur, en zijn vaak symbolische en antiklassieke werk probeert een subjectieve, emotionele reactie op de natuur over te brengen. Het werk van Friedrich stelt het menselijk element in een verminderd perspectief in, in een uitgestrekt landschap, waardoor de cijfers worden gereduceerd tot een schaal die volgens de kunsthistoricus Christopher John Murray "de blik van de kijker richt op hun metafysische dimensie". Friedrich is geboren in de Zweedse Pommeren stad Greifswald, waar hij als jeugd zijn kunststudies begon. Hij studeerde in Kopenhagen tot 1798, voordat hij in Dresden woonde. Hij kwam van leeftijd in een periode waarin in heel Europa een groeiende teleurstelling met de materialistische maatschappij aanleiding gaf tot een nieuwe waardering van de spiritualiteit. Deze ideale verschuiving kwam vaak tot uiting in een herwaardering van de natuurlijke wereld, aangezien kunstenaars zoals Friedrich, J.M.W. Turner (1775-1851) en John Constable (1776-1837) probeerden natuur af te schilderen als een "goddelijke schepping, tegen de kunstmatige beschaving". Het werk van Friedrich bracht hem al in een vroeg stadium van zijn carrière bekend, en tegenhangers als de Franse beeldhouwer David d'Angers (1788-1856) noemden hem als een man die "de tragedie van het landschap" had ontdekt[5]. Toch is zijn werk in de loop van zijn latere jaren van een gunst afgevallen en is hij in onduidelijkheid gestorven, en volgens de kunsthistoricus Philip Miller "half kwaad"[6]. Toen Duitsland in de late 19e eeuw naar modernisering toe ging, werd zijn kunst gekenmerkt door een nieuw gevoel van urgentie en werd de denkbeeldige beelden van Friedrich van stilte gezien als de producten van een oude leeftijd. De vroege 20e eeuw bracht een hernieuwde waardering voor zijn werk met zich mee, vanaf 1906 met een tentoonstelling van tweeëndertig van zijn schilderijen en beeldhouwwerken in Berlijn. Tegen de jaren '20 waren zijn schilderijen ontdekt door de expressionisten, en in de jaren '30 en '40 trokken Surrealisisten en aanhangers vaak ideeën uit zijn werk. De opkomst van het nazisme in het begin van de jaren dertig heeft opnieuw geleid tot een heropleving van de populariteit van Friedrich, maar dit werd gevolgd door een scherpe daling, aangezien zijn schilderijen, in combinatie met de nazi-beweging, verkeerd geïnterpreteerd werden als een nationalistisch aspect. Pas eind jaren '70 kreeg Friedrich zijn reputatie als icoon van de Duitse Romantische beweging en schilder van internationaal belang. Krediet: Aangepast vanuit Wikipedia Alle informatie wordt alleen verstrekt voor onderwijsdoeleinden.