Rufous Hummingbird Espresso Kop

Vaak omschreven als "gierig", kan het Rufous de ideale maat-tot-gewicht verhouding hebben tussen Noord-Amerikaanse kolibrie. Deze vogel overvliegt alle andere soorten, en krijgt meestal zijn weg naar de fokkers ten koste van langzamere, minder wendbare voeders. Het Rufous heeft de langste migratieroute van alle Amerikaanse kolibrie. Volwassen man: niet-iriserende kroon, staart en zijkanten; rug kan ruf, groen of sommige van elk zijn; helder oranje-rood gorget, witte borst. Rufous met een groene achtergrond kan niet betrouwbaar worden gescheiden van Allen in het veld zonder uitgebreide ervaring en een goed uitzicht van de spruitveren door een bereik. Volwassenen vrouw: Groene rug en kroon, witte borst, uitgelekte keel, roerharde zijden en basis van staartveren, witte tips voor buitenstaarten. Zeer vergelijkbaar met vrouw Allen en Broad-tailed. <>Hummingvogels worden alleen op het westerne halfrond aangetroffen, dus ze zijn afwezig in de traditionele sprookjes, legendes en mythen van Europese en Afrikaanse Amerikanen. Er is echter een rijke hoeveelheid verhalen over deze kleine vogels in de inheemse Amerikaanse mythologie. Een Mayaanse legende zegt dat de kolibrie eigenlijk de zon is in vermomming, en hij probeert een mooie vrouw, de maan, voor de rechter te brengen. Een Mojave legende vertelt over een primordiale tijd waarin mensen in een ondergrondse wereld van duisternis leefden. Ze sturen een kolibrie naar licht. Bovenaan vond de kleine vogel een verdraaide weg naar de zonlicht bovenaan waar mensen nu leven. Hopi en Zuni legends vertellen dat kolibrie in naam van de mens ingrijpt en de goden overtuigt om regen te brengen. Daarom schilderen mensen uit deze stammen vaak mensvogels op waterpotten. De Hopi kachina voor Hummingbird schildert hem af met groene casino's en een groen masker. Hij heeft een waterlichaam en hij is geel boven op het hoofd. Hij zit vol met een roos gemaakt van Douglas fir. De Pueblo-indianen hebben kolibridansen en gebruiken hummingbird veren in rituelen om regen te brengen. Pueblo shamans gebruiken mensvogels als couriers om cadeautjes te sturen naar de Grote Moeder die onder de aarde leeft.Een van de wijdverbreide overtuigingen is dat kolibrie vogels op een of andere manier boeven zijn tussen woorden. Als zodanig helpen ze de shamans om de natuur en de geest in evenwicht te houden. De Cochti hebben een verhaal over oude mensen die het geloof in de Grote Moeder verloren hebben. In woede verloor ze hen vier jaar lang van regen. Het volk merkte dat het enige wezen dat bloeide tijdens deze droogte Hummingbird was. Toen ze zijn gewoonten bestudeerden, leerden de sjamanen dat Hummingbird een geheime doorgang had naar de onderwereld. Periodiek ging hij daar om honing te verzamelen. Verder onderzoek toonde aan dat deze deur open stond voor Hummingbird alleen omdat hij nooit het geloof in de Grote Moeder had verloren. Deze informatie inspireerde het volk om weer vertrouwen te krijgen. Daarna zorgde de Grote Moeder voor hen.