Rust nemend, Ilya Repin T-shirt

Ilya Jefimovitsj Repin (5 augustus 1844 – 29 september 1930) was een Oekraïens en Russisch realistisch schilder. Hij was de meest gerenommeerde Russische kunstenaar van de 19e eeuw, toen zijn positie in de kunstwereld vergelijkbaar was met die van Leo Tolstoj in de literatuur. Hij speelde een belangrijke rol bij het binnenbrengen van de Russische kunst in de Europese cultuur. Zijn belangrijkste werken zijn onder andere Barge Haulers on the Volga (1873), Religious Procession in Kursk Province (1883) en Reply of the Zaporozhian Cossacks (1880–1891). Repin werd geboren in Chuguyev, in het gouvernement Charkov, Russisch Keizerrijk (nu Chuhuiv in Oekraïne, regio Charkov) in een familie van ""militairen"".[3] Zijn vader handelde in paarden en zijn grootmoeder runde een herberg. Hij ging naar de militaire school om landmeten te studeren. Kort nadat de cursus landmeten werd stopgezet, hielp zijn vader Repin om in de leer te gaan bij Ivan Bunakov, een lokale icoonschilder, waar hij oude iconen restaureerde en portretten van lokale notabelen schilderde in opdracht. In 1863 ging hij naar de Kunstacademie van Sint-Petersburg om te studeren, maar hij moest eerst naar de voorbereidingsschool van Ivan Kramskoi. Hij ontmoette collega-kunstenaar Ivan Kramskoi en de criticus Vladimir Stasov in de jaren 1860, en zijn vrouw, Vera Shevtsova in 1872 (ze bleven tien jaar getrouwd). In 1874–1876 exposeerde hij op de Salon in Parijs en op de tentoonstellingen van de 'Itinerants' Society' in Sint-Petersburg. Hij werd in 1876 benoemd tot academicus. In 1880 reisde Repin naar Zaporizhia om materiaal te verzamelen voor het werk Reply of the Zaporozhian Cossacks uit 1891. Zijn Religious Procession in Kursk Province werd tentoongesteld in 1883, en Ivan de Verschrikkelijke en zijn zoon Ivan in 1885. In 1892 publiceerde hij de verzameling essays Letters on Art. Hij doceerde aan de Higher Art School verbonden aan de Academie van Kunsten vanaf 1894. In 1898 kocht hij een landgoed, Penaty (de Penates), in Kuokkala, Finland (nu Repino, Sint-Petersburg). In 1901 werd hij onderscheiden met het Legioen van Eer. In 1911 reisde hij met zijn 'common-law wife' Natalia Nordman naar de Wereldtentoonstelling in Italië, waar zijn schilderij 17 oktober 1905 en zijn portretten werden tentoongesteld in een aparte zaal. In 1916 werkte Repin aan zijn boek van herinneringen, Ver en Nabij, met de hulp van Korney Chukovsky. Hij verwelkomde de Februarirevolutie van 1917, maar stond sceptisch tegenover de Oktoberrevolutie. Sovjet-autoriteiten vroegen hem verschillende keren om terug te keren, hij bleef de rest van zijn leven in Finland. In 1924 werden er vieringen gehouden in Kuokkala ter ere van Repins 80ste verjaardag, gevolgd door een tentoonstelling van zijn werk in Moskou. In 1925 werd een jubileumtentoonstelling van zijn werk gehouden in het Russisch Museum in Leningrad. Repin stierf in 1930 en werd begraven op de Penates.