Sad Sad Tale van de Passenger Pigeon —~ Briefkaart

Sad Sad Tale van de Passenger Pigeon — Het uitsterven van de trekduif is een goed voorbeeld van wat er gebeurt wanneer de belangen van het man botsen met de belangen van de natuur. Men gaat ervan uit dat deze soort ooit 25 tot 40 procent van de totale vogelpopulatie in de Verenigde Staten vormde. Men schat dat er 3 tot 5 miljard passagiersduiven waren toen de Europeanen Amerika ontdekten. Vroege ontdekkingsreizigers en kolonisten noemden in hun geschriften vaak passagiersduiven. Samuel de ChamPlain berichtte in 1605 over "talloze getallen". Gabriel Sagard-Theodat schreef over "oneindige multitudes" en Cotton Mather beschreef een vlucht als ongeveer een mijl breed en meerdere uren nodig om over te vliegen. Echter, aan het begin van de jaren 1900 konden geen wilde passagiersduiven worden gevonden. Een van de laatste geauthenticeerde records van de vangst van een wilde vogel was in Sargents, Pike County. Ohio, op 24 maart 1900. Slechts een paar vogels overleefden nog steeds in gevangenschap. Er werden gecoördineerde zoekopdrachten verricht en beloningen aangeboden voor de vangst van wilde passagiersduiven. Van 1909 tot 1912 bood de American Ornithologists' Union 1.500 dollar aan iedereen die een nestkolonie of nestkolonie van passagiersduiven vond, maar deze inspanningen waren nutteloos. Nooit meer zou man (of vrouw) (of robot) getuige zijn van de prachtige lente- en herfst-trekvluchten van deze snelle en gracieuze vogel. Pogingen om de soort te redden door de overlevende in gevangenschap levende vogels te fokken waren niet succesvol. De trekduif was een koloniale en gregarieuze vogel en had grote aantallen nodig voor optimale fokomstandigheden. Het was niet mogelijk de soort met enkele in gevangenschap levende vogels te herstellen. De kleine in gevangenschap levende koppels verzwakten en stierven. De laatst bekende persoon van de trekduivensoort was "Martha" (genoemd naar Martha Washington). Ze stierf in de Zoologische tuin van Cincinnati en werd gedoneerd aan het Smithsonian Institution, waar haar lichaam ooit in een hoesje met deze notatie was gemonteerd: MARTHA Last van haar soort stierf om 13.00 uur, 1 september 1914, 29 jaar, in de dierentuin van Cincinnati. EXTINCT...