Saladin's Standard, Egypte en Syrië Sticker

Salah ad-Din Yusuf ibn Ayyub (circa 1137 - 4 maart 1193), beter bekend als Saladin, was de stichter van de Ayyubid-dynastie. Hij was afkomstig uit een Koerdische familie en was de eerste sultan van Egypte en Syrië. Een belangrijke figuur van de Derde Kruistocht, leidde hij de islamitische militaire inspanning tegen de kruisvaardersstaten in de Levant. Op het hoogtepunt van zijn macht strekte het Ayubid-rijk zich uit over Egypte, Syrië, Opper-Mesopotamië, de Hidjaz, Jemen en Nubië. Samen met zijn oom Shirkuh, een Koerdische huurling commandant in dienst van de Zengid-dynastie, werd Saladin in 1164 naar Fatimid Egypte gestuurd, op bevel van de Zengid heerser Nur ad-Din. Met hun oorspronkelijke doel te helpen herstellen Shawar als de vizier van de tiener Fatimid kalief al-Adid, een machtsstrijd volgde tussen Shirkuh en Shawar nadat de laatste werd hersteld. Saladin, ondertussen, klom de gelederen van de Fatimiden regering op grond van zijn militaire successen tegen de kruisvaarders aanvallen en zijn persoonlijke nabijheid tot al-Adid. Na de moord op Shawar en de dood van Shirkuh in 1169 benoemde al-Adid Saladin tot vizier. Tijdens zijn ambtstermijn begon Saladin, een soennitische moslim, het Fatimiden-establishment te ondermijnen; na de dood van al-Adid in 1171 schafte hij het in Caïro gevestigde Isma'ili Shia Moslim Fatimiden-kalifaat af en verbond Egypte opnieuw met het in Bagdad gevestigde Soennitische Abbasiden-kalifaat. In de daaropvolgende jaren leidde Saladin uitstapjes tegen de kruisvaarders in Palestina, gaf opdracht tot de succesvolle verovering van Jemen, en voorkwam pro-Fatimidische opstanden in Egypte. Niet lang na de dood van Nur ad-Din in 1174, begon Saladin met zijn verovering van Syrië, waarbij hij op verzoek van zijn gouverneur Damascus vreedzaam binnentrok. Tegen het midden van 1175 had Saladin Hama en Homs veroverd, waardoor hij de vijandigheid van andere Zengid-heren uitnodigde, die de officiële heersers waren van de vorstendommen van Syrië; hij versloeg vervolgens de Zengids in de Slag bij de Hoorns van Hama in 1175 en werd daarna uitgeroepen tot de 'Sultan van Egypte en Syrië' door de Abbasidische kalief al-Mustadi. Saladin lanceerde verdere veroveringen in Noord-Syrië en Opper-Mesopotamië, ontsnapte aan twee pogingen op zijn leven door de Assassijnen voordat hij in 1177 terugkeerde naar Egypte om daar lokale problemen aan te pakken. In 1182 had Saladin de verovering van Syrië voltooid na de verovering van Aleppo, maar slaagde er niet in om het Zengidische bolwerk Mosul over te nemen. Onder Saladins bevel versloeg het Ajjoebidische leger de kruisvaarders in de beslissende Slag bij Hattin in 1187, waarbij het Jeruzalem veroverde en de islamitische militaire dominantie in de Levant herstelde. Hoewel het Kruisvaardersrijk tot het einde van de 13e eeuw bleef bestaan, betekende de nederlaag in 1187 een keerpunt in de Christelijke oorlogsinspanning tegen moslimmachten in de regio. Saladin stierf in Damascus in 1193, nadat hij veel van zijn persoonlijke rijkdom had weggegeven aan zijn onderdanen; hij is begraven in een mausoleum naast de Umayyad-moskee. Naast zijn betekenis voor de moslimcultuur, wordt Saladin prominent vereerd in de Koerdische, Turkse en Arabische cultuur. Hij wordt vaak beschreven als de beroemdste Koerdische figuur in de geschiedenis.