Sasquatch Security - Idaho Stropdas

Toont de donkere silhouet van een Sasquatch (Bigfoot) op een poederblauwe achtergrond omgeven door de omtrek van Idaho. Tekst met de tekst "SASQUATCH SECURITY" verschijnt ook. Ga met Sasquatch Security om uw huis en waardevolle spullen te beveiligen. Onopvallende veiligheid - Sasquatch wordt zo zelden gezien dat je nauwelijks weet dat ze er zijn. Als u een Sasquatch Security-franchise in uw staat wilt openen, laat het me weten en ik zal een logo maken. Als u in landelijke gebieden in het Pacifisch Noordwesten woont of reist, komt u misschien een van de minder bekende inheemse diersoorten in de regio tegen. “Sasquatch” is een verengelsing van het woord “Sésquac” wat “wilde man” betekent in een Salish-taal van de inheemse Amerikanen. Sasquatch zou een groot, harig aapachtig wezen zijn, variërend tussen 1,8 en 3 meter hoog, met een gewicht van meer dan 225 kg, en bedekt met donkerbruin of donkerrood haar. Getuigen beschrijven grote ogen, een uitstekende wenkbrauwrand en een groot, laag voorhoofd; de bovenkant van het hoofd is beschreven als rond en gekamd, vergelijkbaar met de sagittale kam van de mannelijke gorilla. Sasquatch heeft naar verluidt een sterke, onaangename geur. Enorme voetafdrukken waarnaar het is vernoemd, zijn tot 60 cm lang en 20 cm breed. Plukken haar van een niet-geïdentificeerde primaatsoort worden vaak gevonden. De meeste wetenschappers zeggen dat Sasquatch, ook bekend als Bigfoot, niets anders is dan folklore en schrijven waarnemingen of voetafdrukken toe aan verkeerde identificatie of hoaxes. Sommige wetenschappers, zoals Jane Goodall, geloven echter dat het misschien wel bestaat. Een theorie suggereert dat Sasquatch een overblijfsel is van een populatie oude mensachtigen die Noord-Amerika vanuit Eurazië bereikten via de Beringlandbrug tijdens een ijstijd. Verhalen over Sasquatch-achtige wezens zijn te vinden onder de inheemse bevolking van de Pacific Northwest. De legendes bestonden al voordat er een enkele naam voor het wezen was. Ze verschilden in hun details, zowel regionaal als tussen families in dezelfde gemeenschap. Soortgelijke verhalen zijn te vinden op elk continent behalve Antarctica, waaronder de Yeti in de Himalaya en de Australische Yowie. Leden van de Lummi vertellen verhalen over Ts'emekwes, de lokale versie van Bigfoot. De verhalen lijken op elkaar wat betreft de algemene beschrijvingen van Ts'emekwes, maar details over het dieet en de activiteiten van het wezen verschilden tussen de verhalen van verschillende families. Sommige regionale versies bevatten kwaadaardiger wezens. De stiyaha of kwi-kwiyai waren een nachtrase dat kinderen niet mochten noemen, uit angst dat de monsters het zouden horen en iemand zouden komen halen - soms om te doden. In 1847 deed Paul Kane verslag van verhalen van de inheemse bevolking over skoocooms: een ras van kannibalistische wilde mannen die op de top van Mount St. Helens woonden. De skoocooms werden eerder als bovennatuurlijk dan als natuurlijk beschouwd. Minder dreigende versies zoals de versie die door dominee Elkanah Walker is opgenomen, bestaan ook. In 1840 legde Walker, een protestantse zendeling, verhalen vast van reuzen onder de inheemse Amerikanen die in Spokane, Washington woonden. De indianen beweerden dat deze reuzen op en rond de toppen van nabijgelegen bergen woonden en zalm stalen uit de netten van vissers. De lokale legendes werden door J. W. Burns samengevoegd in een reeks Canadese krantenartikelen in de jaren twintig. Elke taal had zijn eigen naam voor de lokale versie. Veel namen betekenden zoiets als “wilde man” of “harige man”, hoewel andere namen gewone acties beschreven die het zou uitvoeren (bijv. het eten van clams). Burns bedacht de term Sasquatch, die afkomstig is van het Halkomelem sásq'ets (IPA: [ˈsæsqʼəts]), en gebruikte deze in zijn artikelen om een hypothetisch enkel type wezen te beschrijven dat in deze verschillende verhalen wordt weerspiegeld. Burns' artikelen maakten zowel de legende als de nieuwe naam ervan populair, waardoor het in West-Canada bekend werd voordat het populair werd in de Verenigde Staten. BFRO biedt een gratis database aan particulieren en andere organisaties. Hun internetsite bevat meldingen uit heel Noord-Amerika die door onderzoekers zijn onderzocht om de geloofwaardigheid te bepalen.