Saul en de getuige van Endor, door Benjamin West Stropdas

In het eerste boek van Samuel (een oud Joods profetisch boek dat is opgenomen in het collectie van teksten die voor christenen bekend staan als het Oude Testament en het Tanakh voor de joden), hoofdstuk 28:3-25, was de getuige van Endor een vrouw die een talisman bezat waarmee zij de geest van de onlangs overleden profeet Samuel opriep, op verzoek van koning Saul of Kingdom Israël. Na Samuel's dood en begraving met rouwceremonies in Ramah had Saul alle neusromans en goochelaars uit Israël verdreven. Toen, in een bittere ironie, zocht Saul de heks, anoniem en vermommend, pas nadat hij geen antwoord van God had gekregen uit dromen, profeten of de Urim en Thummim over zijn beste handelwijze tegen de geassembleerde krachten van de Filistijnen. De profeet's geest gaf geen advies, maar voorspelde dat Saul's val als koning zou worden beschouwd. Saul aanvaardde rustig zijn doom en viel de volgende dag in de strijd, zijn zonen stierven ook met hem.