Shakespeare Sonnet 55 (LV) op het perkament Waterfles

Wat zou het leven zijn zonder poëzie in het algemeen - of Shakespeare in het bijzonder? Enige tijd geleden besloot ik Shakespeare sonnets te maken, maar ik voelde dat mijn ontwerp destijds een beetje onvervuld was, dus heb ik het een beetje vernieuwd naar iets meer voor mij. Traditioneel maar origineel. De achtergrond is een parktextuur die ik een tijdje terug maakte, en ik vond ook een kalligrafisch lettertype voor het dat het bijna unieke kenmerk heeft van zowel historische zwaartekracht als moderne leesbaarheid. Het is duidelijk dat er veel sonetten door moeten, dus als je dit ontwerp leuk vindt, maar je favoriete werk niet kan vinden op de bard die er al in zit, stuur me dan een e-mail op mail@galleryhakon.com om me het te laten weten en ik kom er meteen aan. Deze is sonnet 55 (LV), dat luidt: "Niet marmer, noch de gelede monumenten van prinsen zullen dit krachtige ritme overleven; maar je zult meer helder schijnen in deze inhoud dan een ongebreidelde steen, besmear'd met sluipende tijd." Wanneer een verkwistende oorlog zal omkeren, en broils het werk van de metselaar uitputten, noch Mars zal zijn zwaard, noch het snelle vuur van de oorlog zal het levenspatroon van je geheugen branden. 'Tegen de dood, en tegen alle onverschrokken vijanden... zal je nog steeds ruimte vinden... zelfs in de ogen van alle nageslacht die deze wereld draag naar het einde. Dus, tot het oordeel dat je zelf doet ontstaan, leef je hier in en bewusteloos in de ogen van de geliefden.