Sjabbát - Dag van de Aarde iPhone Hoesje

Groen overheerst in deze fractal afbeelding met tal van Davidsterren, de aarde, Engelse tekst met de tekst "Shabbat - Earth Day Every Seventh Day," en "Shabbat" in het Hebreeuws. Op de sabbat onthouden praktiserende joden zich van werk. Als resultaat "rust" ook de aarde. "Gedenk de sabbatdag om die te heiligen. Zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen. Maar de zevende dag is een sabbat van de Heer uw God. Gij zult geen werk doen - gij, uw zoon en uw dochter, uw slaaf en uw slavin, uw dier en de vreemdeling die binnen uw poorten is. Want in zes dagen heeft de Heer hemel en aarde en zee gemaakt en al wat daarin is, en Hij heeft op de zevende dag gerust. Daarom heeft de Heer de sabbatdag gezegend en geheiligd." -Exodus 20:8-11 "De hemelen verkondigen de heerlijkheid Gods, het uitspansel verkondigt het werk Zijner handen." -Psalmen 19:2 Het is een vreemde ironie dat veel mensen intensief werk haten en het alleen doen als ze moeten, maar toch moeite hebben om het idee te accepteren om een keer per week een complete vakantie van alle werk te nemen om Shabbat te ervaren. Het menselijk bestaan omvat een constante spanning tussen wat de mens is - zijn waarden, doelen, concepten, visies, zelf - en de omgeving waarin hij leeft. Hij wordt beïnvloed door alles om hem heen: Hoeveel moeite moet hij doen en hoe ver moet hij gaan om zijn levensonderhoud te verdienen? Wat voor soort mensen moet hij omgaan? Zijn zijn buren en levensomstandigheden verenigbaar met zijn eigen gevoel van wat hij is en wat hij van zichzelf wil maken? Hoeveel moet hij leren van zijn buren en hoeveel moet hij hun invloed mijden? De mens staat in het middelpunt van een vaak turbulent, altijd verwarrend geheel van elementen die lokken en bedreigen, overtuigen en verwerpen, onderworpen en rebelleren. Figuurlijk wordt deze toestand vergeleken met de zes richtingen - oost, zuid, west, noord, boven en onder - die elke mens omringen. Deze richtingen symboliseren de invloeden die onophoudelijk op hem werken. Ze zijn buiten de mens, niet van zijn wezen, maar hij is nooit vrij van hen, altijd omringd door hen. Er is ook een zevende factor. Het is het kalme centrum van alles - de innerlijke mens, die het object is van alle krachten, maar niet deel uitmaakt van hen. De uitdaging en het doel van het leven is voor de mens om zijn innerlijke identiteit vorm te geven en te behouden in overeenstemming met de geestelijke geboden van zijn ziel, om externe invloeden te gebruiken wanneer ze hem kunnen helpen zijn doel te bereiken, en om ze af te weren wanneer ze in strijd zijn met Gods wil. In het rijk van de tijd wordt dit concept vertegenwoordigd door de zes dagen van de week en de sabbat. Tijdens de zes dagen van de schepping vormde God alle uiteenlopende aspecten van het universum, van de zwaartekracht die het bij elkaar houdt tot de razendsnelle krachten die elk atoom en zonnestelsel verscheuren. Van berg tot amoebe, van het meest spirituele tot het meest luie en hebzuchtige, alles werd geschapen in de zes dagen. Die schepselen vertegenwoordigen de oneindige verscheidenheid aan krachten en waarden die voortdurend strijden om de controle over het universum en de mens. Ze worden gesymboliseerd door de zes "dagen" die de sabbat omringen, het "innerlijke zelf" van de schepping, want op elke dag schiep God nieuwe wezens; krachten en concepten werden geschapen, die het voor de mens steeds moeilijker maakten om een ware perceptie van de Schepper en Zijn wil te krijgen. Toen Adam in het paradijs was, hoefde hij niet te worstelen om in zijn levensonderhoud te voorzien. Met al zijn behoeften vervuld, was hij vrij om tot de hoogste spirituele hoogten op te stijgen. Maar vanwege de zonde van het eten van de verboden vrucht, moet de mensheid de gesel dragen van het zweten om in het levensonderhoud te voorzien. Veel mensen zijn lichamelijk en geestelijk tot slaaf gemaakt van hun werk: zo leven ze en zo sterven ze. Het was uit liefde en mededogen dat God de wekelijkse sabbat "gaf" om ons te bevrijden van deze slavernij en ons te troosten tijdens onze ballingschap in deze wereld van arbeid. Eens in de zeven dagen kunnen we een voorproefje krijgen van de grote zaligheid van de eeuwige sabbat die ons wacht wanneer we eindelijk onze dienst in deze wereld voltooien en onze zielen terugkeren naar de tuin van Eden. Shabbat is een tijd om onze zielen te laten vliegen en God te naderen in vreugde en verrukking. Maar de complete vakantie-ervaring van de sabbat kan alleen worden bereikt door het werk en de strijd te vergeten en ons gedurende de hele dag te onthouden van zelfs de kleinste daad van productieve