Sonnet # 104 door William Shakespeare Kaart

SONNET CIV * * Voor mij, goede vriend, je kunt nooit oud zijn, Want zoals je was toen je eerste oog ik keek, Zo lijkt je schoonheid nog steeds. Drie winters koud Hebben uit de bossen geschokt drie zomers trots, Drie prachtige bronnen naar gele herfst turn'd In proces van de seizoenen heb ik gezien, Drie april parfums in drie hete Junes burn'd, Sinds de eerste zag ik je vers, die nog groen zijn. Ah! toch doth schoonheid, als een wijzerplaat, stelen van zijn figuur en geen plaats waargenomen; Dus uw zoete tint, die denkt nog steeds doth stand, Hath beweging en mijn oog kan worden misleid: Voor angst waarvan, hoor dit, gij ongeboren; Hier werd geboren was schoonheid's zomer dood. *** * * * Afbeeldingen met dank aan diverse archieven in het publieke domein, waaronder FromOldBooks.org en OldBookArt.com. Bezoek OldBookArt.