Sovjet-socialistisch leider Vladimir Lenin, USSR, Pokerkaarten

Vladimir Lenin (geboren als Vladimir Iljitsj Oeljanov; 22 april [O.S. 10 april] 1870 – 21 januari 1924) was een Russisch revolutionair, politicus en politiek theoreticus die de oprichter was van de bolsjewieken en het eerste staatshoofd van de Sovjet-Unie. Lenins revolutionaire activiteiten leidden tot zijn arrestatie en een driejarige ballingschap naar Siberië in 1897. Tijdens zijn ballingschap trouwde hij met Nadezjda Krupskaja, een medestandster-socialiste, en bleef hij marxistische literatuur schrijven en vertalen. Nadat zijn ballingschap in 1900 was geëindigd, bracht hij het grootste deel van de volgende twee decennia door in West-Europa, waar hij de schuilnaam "Lenin" aannam en een leidende figuur werd binnen de Russische Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (RSDAP). In 1903 splitste de partij zich in twee grote facties: zijn radicale bolsjewistische factie (meerderheid), die pleitte voor een gedisciplineerde, elitaire "voorhoede-partij" om de revolutie te leiden, en de gematigde mensjewieken. Lenin keerde in april 1917 terug naar Rusland, nadat de Februarirevolutie tsaar Nicolaas II had afgezet en een voorlopige regering de macht had overgenomen. Onder de populaire leus "Vrede, land en brood" voerde Lenin campagne voor de omverwerping van de voorlopige regering en de vestiging van de sovjetmacht. Tijdens de Oktoberrevolutie van november 1917 grepen de bolsjewieken, onder leiding van Lenin, in een vrijwel bloedeloze staatsgreep de macht. Lenin werd het eerste hoofd van de regering van Sovjet-Rusland en later van de Sovjet-Unie (opgericht in 1922). Zijn regering haalde Rusland snel uit de Eerste Wereldoorlog door het Verdrag van Brest-Litovsk met Duitsland te tekenen, nationaliseerde belangrijke industrieën en banken en herverdeelde land. (Schilderij van Isaak Brodsky, publiek domein)