St. Clair Riviertunnel - Vintage Louis Pesha Briefkaart

Vintage-foto ongeveer 1900-1907 van beroemde Great Lakes-fotograaf Louis Pesha. EEN SFTP EXCLUSIEF!!! De St. Clair-tunnel is de naam voor twee aparte spoorwegtunnels die onder de St. Clair-rivier tussen Sarnia, Ontario en Port Huron in Michigan zijn gebouwd. Het was de eerste volledige subwaterige tunnel die in Noord-Amerika werd gebouwd. Een volledige trein kon erdoorheen passen. De St. Clair Tunnel Company opende de eerste tunnel in 1891. De onderneming was een dochteronderneming van de Grand Trunk Railway (GTR), die de nieuwe verbinding gebruikte met haar dochteronderneming Grand Trunk Western Railroad (GTWR). Vóór de bouw van de tunnel moest de GTR tijdrovende veerboten gebruiken om vracht over te brengen. De tunnel was een ingenieurshulp in haar tijd, die werd bereikt door de ontwikkeling van oorspronkelijke technieken voor het graven in een omgeving met perslucht. Het tunnelschild van de Beach, ontworpen door Alfred Beach, werd gebruikt om werknemers te helpen materiaal van de route van de tunnel te verwijderen. Goederentreinen gebruikten de tunnel aanvankelijk met de eerste passagierstreinen die deze in 1892 gebruikten. De tunnel gemeten 6.025 voet (1.836 m) van portaal aan portaal. De werkelijke breedte van de rivier de St. Clair aan deze oversteek is slechts 2,290 voet (698 m). De buis had een diameter van 19 voet, 10 inch (6,05 m) en had één spoor met een standaardmaaswijdte. Het werd gebouwd voor een prijs van 2,7 miljoen dollar. In de eerste jaren werden stoomlocomotieven gebruikt om treinen door de tunnel te trekken, maar er is bezorgdheid over de mogelijke risico's van verstikking als een treinstop in de tunnel in 1907 tot de aanleg van bovenleidingen voor elektrische locomotieven zou leiden. Op 17 mei 1908 werd voor het eerst gebruikgemaakt van elektrische locomotieven door de tunnel in geregelde dienst.