St. Piran of Cornwall (SAE 01) Sticker

In de vroege middeleeuwen was Ierland de bron van veel missionarissen. Misschien heeft geen enkele Ierse monnik zijn missie in een dramatischer mode uitgezonden dan St. Piran (Peran in Cornish; d. 480): Hij werd van een klif in het midden van een storm geworpen met een molensteen rond zijn nek. Reeds in jaren was de Sint Piran, met een welverdiende reputatie van genezing, jaloezie op de plaatselijke Ierse hoofdbergen. Hij is echter niet volgens plan gestorven. De traditie vertelt ons dat de molensteen opdook als een kurk, als een vlot gefundeerd was, en dat St. Piran er veilig op vlogen naar de kust van Cornwall, Engeland. Toen hij van boord ging bij Perran Beach, maakte hij zijn eerste bekeerlingen: een beer, een daas en een vos. Hij bouwde een ringweg in de buurt, die misschien nog steeds "de oudste plaats van Christelijke eredienst in Engeland is met zijn vier muren nog steeds staande". En hij richtte de Abbey van Lanpiran op en verscheidene andere kerken, kapels en heilige putten. St. Piran is op 5 maart 480 overleden aan zijn Orde van natuurlijke oorzaken. + St. Piran is beschermheilige van Cornwall, tinnerijen (en, bij uitbreiding, mijnwerkers in het algemeen) en Piran, Slovenië. [Behalve het samenvallen van de naam, zijn we niet in staat om het beschermheerschap van de Sloveense stad op te helderen. In plaats daarvan wordt St. George meestal genoemd. Verduidelijking welkom.] + Feast: 5 maart + Het cijfer van St. Piran is een pastiche van elementen — een hand hier, een andere hand daar, etc. — voornamelijk afkomstig van verschillende Pustet-prints geënt op het basiscijfer van St. Simon Stock. Het in zijn rechterhand gehouden St. Piran-oratorium is afgeleid van een 19e-eeuwse gravering; de hoest (of palertjes in Cornish) die aan zijn linkerhand is geperst, van heraldry. Zijn brood is gepatterd na een Iers altaarsteen. + Afbeelding krediet (SAE 01): Uitsluitend een saints_Avoldoende.