Stekelige Porky Keramische Knop

Bevat een stekelvarken. Je kunt de achtergrondkleur veranderen. Een stekelvarken is een van de 29 soorten knaagdieren uit een aantal families. Stekelvarkens zijn inheems in de Amerika's, Zuid-Azië en Afrika. Stekelvarkens zijn de derde grootste van de knaagdieren, na de capybara en de bever. De meeste stekelvarkens zijn ongeveer 63–91 cm lang, met een 20–25 cm lange staart. Weegend tussen 5,4–16 kg, zijn ze rond, groot en langzaam. Stekelvarkens komen in verschillende tinten bruin, grijs en het ongebruikelijke wit. De stekelige bescherming van stekelvarkens lijkt op die van de niet-verwante egels en mierenegels. De naam stekelvarken komt van het Middelfranse porc espin (gestekelde varken) Een regionale Amerikaanse naam voor het dier is quill pig. Het Noord-Amerikaanse stekelvarken, Erethizon dorsatum, heeft het noordelijkste verspreidingsgebied van alle stekelvarkens ter wereld. Bewijs geeft aan dat ze pas sinds drie miljoen jaar geleden deel uitmaken van de Noord-Amerikaanse fauna, toen ze vanuit Zuid-Amerika noordwaarts migreerden. Stekelvarkens zijn 63 tot 79 cm lang, bedekt met haar en stekels van verschillende lengte, behalve op de voetkussentjes en neus. De punten van de lange dekharen zijn lichter en geven de vacht tinten geel of wit. Het haar en een dikke laag lichaamsvet helpen het stekelvarken warm te houden tijdens de winter. De staart is extreem gespierd en aangepast om te helpen bij het klimmen en verdedigen. Het bovenoppervlak van de staart is zwaar bedekt met stekels, terwijl de onderkant is bedekt met borstelachtige haren die worden gebruikt om te helpen bij het klimmen. De gestekelde vacht van het stekelvarken maakt het uniek onder Noord-Amerikaanse zoogdieren. Stekels bedekken het lichaam, behalve op de poten en buik. De stekels zijn gemodificeerde haren die microscopische weerhaken hebben op de punten en zijn gevuld met een sponsachtige matrix. Stekels van verschillende delen van het lichaam variëren in lengte, flexibiliteit, kleur, schachtdiameter en weerhaaklengte. Het gemiddelde gewicht van een volwassen mannelijk stekelvarken varieert van 6,8 tot 8,2 kg, maar sommige individuen kunnen tot 14 kg wegen. Volwassen vrouwtjes wegen ongeveer 0,9-1,8 kg minder dan mannetjes. Stekelvarkens hebben uitstekende reuk-, gehoor- en smaakzin, maar relatief slecht zicht. Stekelvarkens maken een breed scala aan geluiden, variërend van gejammer tot kreten, afhankelijk van de omstandigheden. De voortplanting vindt plaats in de herfstmaanden van eind september tot begin november. Mannetjes die ontvankelijke vrouwtjes zoeken, vergroten hun leefgebied tot vijf keer de normale grootte. Als meer dan één mannetje belangstelling toont voor hetzelfde vrouwtje, zullen ze vechten voor de kans om met het vrouwtje te paren. Mannetjes gebruiken hun snijtanden en stekels bij het vechten, en meestal is het grootste en zwaarste mannetje dat dominantie wint. Het parende mannetje spettert vervolgens urine op het vrouwt