Stingray Kussen

Het gaat om een groep roggen, die een kartilagineuze vissoort zijn die verband houdt met haaien. Zij zijn ingedeeld in de suborde Myliobatoidei van de orde Myliobatiformes en bestaan uit acht families: Hexatrygonidae (sixgill stingray), Plesiobatidae (deep water stingray), Urolophidae (stingarees), Urotrygonidae (ronde rays), Dasyatidae (whiptail stingrays), Potamotrygonidae (rivierstingrays), Gymnuridae (vlinderstralen) en Myliobatidadae e (arendrays).[1][2] De meeste gordelrog heeft een of meer gestreepte stings (aangepast aan dermale denticles) op de staart, die uitsluitend voor zelfverdediging worden gebruikt. De vinger kan een lengte van ongeveer 35 cm (14 inch) bereiken en de onderkant heeft twee groeven met veneuze klieren[3]. De vinger is bedekt met een dunne laag huid, de zittende schede, waarin het gif is geconcentreerd.[4] Enkele leden van de onderorde, zoals de manta-stralen en de porcupine-straal, hebben geen gordelrog[5]. In tropische kustwateren en subtropische mariene wateren over de hele wereld komen veel ingrays voor, ook soorten die worden aangetroffen in warmere gematigde oceanen, zoals Dasyatis thetidis, en soorten die in de diepzee worden aangetroffen, zoals Plesiobatis davisi. De rivierstingroggen en een aantal witte stingrays (zoals de Niger-stingray) zijn beperkt tot zoet water. De meeste myliobatoïden zijn demersaal, maar sommige ervan, zoals de pelagische stingray en de adelroggen, zijn pelagisch.[6] Hoewel de meeste stingroggen relatief wijdverbreid zijn en momenteel niet bedreigd worden, zijn ze voor verschillende soorten (zoals Taeniura meyeni, D. colarensis, D. garouaensis en D. (laosensis), de staat van instandhouding problematischer is, waardoor zij als kwetsbaar of bedreigd door IUCN worden aangemerkt. De status van een aantal andere soorten is slecht bekend, waardoor zij als gegevenstekort worden vermeld[7] http://en.wikipedia.org/wiki/Stingray